Share

cover art for گوهر مقصود

دکلمه های هوشنگ ابتهاج

گوهر مقصود

•

امروز نه آغاز و ، نه انجام جهان است

ای بس غم و شادی که پس پرده نهان است

گر مَرد رهی غم مخور از دوری و دیری

دانی که رسیدن، هنر گام زمان است

تو رهرو دیرینه‌ی سرمنزل عشقی

بنگر که ز خون تو به هر گام نشان است

آبی که بر آسود زمینش بخورد زود

دریا شود آن رود که پیوسته روان است

باشد که یکی هم به نشانی بنشیند

بس تیر که در چله‌ی این کهنه کمان است

از روی تو دل کندنم آموخت زمانه

این دیده از آن روست که خونابه فشان است

دردا و دریغا که در این بازی خونین

بازیچه‌ی ایام ، دل آدمیان است

دل بر گذر قافله‌ی لاله و گل داشت

این دشت که پامال سواران خزان است

روزی که بجنبد نفس باد بهاری

بینی که گل و سبزه کران تا به کران است

ای کوه! تو فریاد من امروز شنیدی

دردی ست درین سینه که همزاد جهان است

فریاد ، ز داد آن همه گفتند و نکردند

یارب چقدر فاصله‌ی دست و زبان است

خون می‌چکد از دیده در این کنج صبوری

این صبر که من می‌کنم افشردن جان است

از راه مرو (سایه) که آن گوهر مقصود

گنجی ست که اندر قدم راهروان است.

More episodes

View all episodes

  • همنشین درد

    00:50|
  • گفتم مرو

    02:09|
    گفتم مرو رفتی و بد بیراه رفتیبس تند میرانی نگه کن تا نیفتیبوی بهاران بود و ذوق میگسارانیادش بخیر آنگه که چون گل می شکفتیهنگام بیداریست ای گم کرده دیدارچون چشم بخت من عجب بیگاه خفتیخود را ز چشم خویشتن نتوان نهان کردگیرم خدارا نیز ازخود می نهفتیبر فرق همراهان چه آواری فرو ریختبرفی که از بام سرای خویش رفتیباور نمی آید هنوزم از دل توکر مهریاران کهن دل بر گرفتیقدر تو من می دانم و می گویمش بازتا کس نگوید گفتنی ها را نگفتیچون گوشواری زینت گوش زمانستآن قیمتی درهای بی همتا که سفتیعهد و عطای حاکمان چندان نپایداز مهر مردم تن مزن! گفتم، شنفتی؟اشک روان سایه پیک مهربانیستاز دیده افتادی ولی از دل نرفتی
  • قَدرِ مَرد

    00:50|
    بگذر شبی به خلوتِ این هم‌نشینِ دردتا شرح آن دهم که غمت با دلم چه کردخون می‌رود نهفته از این زخمِ اندرونماندم خموش و آه که فریاد داشت درداین طرفه بین که با همه سیلِ بلا که ریختداغِ محبتِ تو به دل‌ها نگشت سردمن برنخیزم از سرِ راهِ وفایِ تواز هستی‌ام اگرچه برانگیختند گردروزی که جان فدا کنمت باورت شوددردا که جز به مرگ نسنجند قدرِ مرد
  • راهی و آهی

    04:07|
    خانه دل تنگ غروبی خفه بود مثل امروز که تنگ است دلم پدرم گفت چراغ و شب از شب پر شد من به خود گفتم یک روز گذشت مادرم آه کشید زود بر خواهد گشتابری هست به چشمم لغزیدو سپس خوابم برد که گمان داشت که هست این همه درد در کمین دل آن کودک خرد ؟ آری آن روز چو می رفت کسیداشتم آمدنش را باورمن نمی دانستم معنی هرگز را تو چرا بازنگشتی دیگر ؟ آه ای واژه شوم خو نکرده ست دلم با تو هنوز من پس از این همه سال چشم دارم در راهکه بیایند عزیزانم آه
  • هر دومان ویرانیم

    00:55|
    آفتابا چه خبر؟این همه راه آمده‌ایکه به این خاک غریبی برسی؟ارغوانم را دیدی سر راه؟مثل من پیر شده ست؟چه به او گفتی؟ او با تو چه گفت؟نه، چرا می‌پرسمارغوان خاموش استدیرگاهی‌ست که او خاموش استآشنایانِ زبانش همه رفتندارغوان ویران استهر دومان ویرانیم.هوشنگ ابتهاج
  • از روی تو دل کندنم آموخت زمانه

    03:45|
    از روي تو دل كندنم آموخت زمانهاين ديده از آن روست كه خونابه فشان استدردا و ديغا كه در اين بازي خونينبازيچه ي ايام دل آدميان استاي كوه تو فرياد من امروز شنيديدردي ست درين سينه كه همزاد جهان استاز داد و وداد آن همه گفتند و نكردنديا رب چقدر فاصله ي دست و زبان استخون مي چكد از ديده در اين كنج صبورياين صبر كه من مي كنم افشردن جان است