دکلمه های هوشنگ ابتهاج

پرتو مهر تو بر من تافته‌ستذره ذره جان من،جان یافته‌ست!آسمان از اشک من،آکنده شد!گریه ام؛رنگین کمانِ خنده شددر نیستان هر زمانی ناله هاست!تا که را گوش و زبانِ آشناستگوشِ جان تا با لبش همسایه نیستزان نواهایِ نهانش؛مایه نیست!ناله می گردد به گرداگردِ سرتا کجا گوشی‌ست گیرایِ اثر؟!نور بی رنگ است و ‌موجِ بی صداتو بیا رنگ و صدا را کن ادا…

دردمندی خوش نفس سر بر نگردعاشقان رفتند از این صحرا خموش

تو در من زنده ای من در تو ما هرگز نمیمیریممنو تو با هزاران دیگر این راه را دنبال می‌کنیماز آن ماست پیروزیاز آن ماست فردا با همه شادی و بهروزی

به بادم دادی و شادی...بیا ای شب، تماشا کن

پرنده در قفس خویش خواب میبیندپرنده می‌داند که باغ بی نفس است