دکلمه های هوشنگ ابتهاج

باور نمی آید هنوزم از دل تو

کر مهریاران کهن دل بر گرفتی

قدر تو من می دانم و می گویمش باز

تا کس نگوید گفتنی ها را نگفتی

چون گوشواری زینت گوش زمانست

آن قیمتی درهای بی همتا که سفتی

عهد و عطای حاکمان چندان نپاید

از مهر مردم تن مزن! گفتم، شنفتی؟

اشک روان سایه پیک مهربانیست

از دیده افتادی ولی از دل نرفتی ..