Dialogi Wewnętrzne

Nagrałyśmy ten odcinek już kilka miesięcy temu, nie słyszałam go do wczoraj. Do wczoraj istniało 50% szans, że nikt go nie usłyszy, bo będzie WSTYD!Kochać siebie w całości jest trudno, wstydzić się siebie, ciała, cech charakteru, uczuć i czynów - znacznie łatwiej. Nie mówić o tym, czego się wstydzę ze wstydu, z lęku przed oceną, przed odrzuceniem. Czuć wstyd z powodu tego, co się czuje... Wstyd! Wszechogarniający... czy można nad nim zapanować? Czy można się go wyzbyć? Po co nam ten cały wstyd?

Akceptacja to nie bierne poddanie się zastanej chwili, to nie udawanie, że wszystko jest ok, kiedy w środku gotuje się złość. Akceptacja to nie zgoda z bezsilności czy bezradności.Akceptacja to stan, który wymaga wiele odwagi. Moment przyjęcia prawdy o tym, jak wygląda moje życie w tej chwili - tu i teraz.Mogę żyć wspomnieniami, tkwić w przeszłości. Mogę żyć marzeniami, uciekając w przyszłość, ale moje jedyne, prawdziwe życie, toczy się teraz, dzisiaj. Czerpię zatem z nauk przeszłości i każdego dnia - TERAZ - tworzę swoją przyszłość. Staram się płynąć z prądem, akceptować co jest, zamiast stawiać opór.

Doświadczenie przemocy, fizycznej i psychicznej nie jest mi obce. Nie jest mi również obce tkwienie w roli ofiary, która zatraciła poczucie wpływu i sprawczości na własne życie. Wstyd i bezradność przez lata utrzymywały mnie w przekonaniu, że nie ma się po co tak starać, bo i tak mi się nie uda, a życie po prostu mi się przydarza i nic na to nie poradzę.W tym odcinku mierzę się z poczuciem bezsilności, które przez lata dokarmiało moje stany depresyjne.

Czym jest kreowanie rzeczywistości?Czy wiesz, że masz wpływ na to, jak wygląda Twoja codzienność?Wszystko zależy od tego, co zauważasz w swoim życiu i czemu poświęcasz swoją energię. A życie składa się z trudniejszych i przyjemniejszych doświadczeń, ale to, jak sobie o nich opowiadasz, zależy od Ciebie.Czy w Twojej głowie włącza się wewnętrzny krytyk, który częstuje Cię niesympatycznymi komentarzami, a czasem nawet mową nienawiści? W jaki sposób mówisz do siebie, szczególnie kiedy emocje biorą górę, kiedy coś nie idzie po Twojej myśli?Zauważ co i w jaki sposób mówisz do siebie każdego dnia. Jaką historię o sobie opowiadasz sobie (i światu)? Czy potrafisz przyjąć siebie, kiedy popełniasz błąd? Potrafisz się przytulić w myślach czule i objąć opieką, jak małe dziecko, które zdarło kolano spadając z roweru? A może podnosisz na nie głos, że jest niezdarą i niczego nie potrafi zrobić dobrze!?To, jak konstruujesz swoją rzeczywistość, to, czy dostrzegasz wokół piękno i dobro, czy tylko zło i zagrożenie, wpływa na jakość Twojego życia, na poczucie szczęścia i spełnienia.Zapraszam na kolejny odcinek moich „dialogów wewnętrznych”, o tym, jak to, co myślę, wpływa na jakość mojego życia.

Obniżony nastrój, nawracająca depresja, poprzeczka perfekcjonizmu zawieszona pod samym Słońcem. Krytyk wewnętrzny zarządzający moim światem. W ucieczce przed cierpieniem czy w pogoni za szczęściem...? Dialog wewnętrzny o tym, co może wspierać, a co osłabiać odporność psychiczną. Swój dialog wewnętrzny prowadzę z dziennikarką, Magdaleną Kuszewską.