پادکست دندانپزشکی بیستوری

مهمان اپیزود ۱۲۳ پادکست بیستوری، دکتر ذبیح‌الله واحدی است؛ دندان‌پزشکی با مسیری کم‌نظیر و متفاوت در زندگی حرفه‌ای خود. او تنها عضو خانواده دندان‌پزشکی ایران است که هم‌زمان سابقه فعالیت و قضاوت در نهادهای مختلف قضایی را نیز در کارنامه دارد.دکتر واحدی سال‌ها در دستگاه قضایی خدمت کرده و کوشیده است در قامت قاضی‌ای دانش‌بنیان، عدالت‌محور و عدالت‌پیشه، از حق و حقوق انسان‌ها دفاع کند. او در سال‌های اخیر، چه در جایگاه قاضی دیوان عدالت اداری و چه پس از بازنشستگی به عنوان مشاور حقوقی سازمان نظام پزشکی، نقشی مهم و اثرگذار در دفاع از حقوق و منافع جامعه پزشکی در مواجهه با برخی سازمان‌ها و دستگاه‌های دولتی داشته است؛ تجربه‌هایی که روایت آنها بی‌تردید شنیدنی است.در این اپیزود، مسیر حرفه‌ای دکتر واحدی را در دو عرصه قضاوت و دندان‌پزشکی دنبال کردیم و کوشیدیم انگیزه‌ها، چالش‌ها و دستاوردهای او را در پیمودن این دو مسیر مرور کنیم. در کنار آن، شنونده خاطراتی جذاب و کمترشنیده‌شده از سال‌های فعالیت او در دستگاه قضایی خواهیم بود.بخش دوم و تکمیلی این گفت‌وگو نیز به طرح و بررسی شماری از پرسش‌های حقوقی پرتکرار دندان‌پزشکان اختصاص دارد؛ پرسش‌هایی که دانستن پاسخ آنها می‌تواند برای هر دندان‌پزشک و دانشجوی دندان‌پزشکی ضروری و کاربردی باشد.

مهمان اپیزود صد و بیست‌ودوم «بیستوری»، دکتر مهدیه جمشیدیان است؛ دندان‌پزشکی که به گمان ما می‌توان او را یکی از پدیده‌های سال ۱۴۰۴ دندان‌پزشکی ایران دانست.او تا همین چندی پیش، برای بسیاری از فعالان صنفی چهره‌ای کمتر شناخته‌شده بود؛ اما ورودش به انتخابات نظام پزشکی تهران، معادلات را تغییر داد. در شرایطی که بسیاری از چهره‌های باسابقه و شناخته‌شده صنفی شانس چندانی برای موفقیت او قائل نبودند، دکتر جمشیدیان توانست با پشت سر گذاشتن رقبای نام‌آشنا، به عنوان نماینده اول دندان‌پزشکان تهران راهی هیأت‌مدیره نظام پزشکی شود.اما موفقیت او به همین‌جا ختم نشد. تنها یک ماه بعد، در انتخابات شورای عالی نظام پزشکی کشور نیز توانست در جمع سه دندان‌پزشکی قرار بگیرد که به عضویت عالی‌ترین نهاد مشورتی و نظارتی حوزه پزشکی کشور درآمدند؛ جایگاهی که طی چندین دوره، عمدتاً در اختیار شماری از نام‌های تکراری و شناخته‌شده قرار داشت. از این منظر، دکتر جمشیدیان را می‌توان یکی از معدود زنان دندان‌پزشکی دانست که به این دایره نسبتاً بسته راه یافته‌اند.مسئولیت‌ها و فعالیت‌های او البته به این دو جایگاه صنفی محدود نمی‌شود. دکتر جمشیدیان همزمان عضو هیأت‌علمی دانشکده دندان‌پزشکی شاهد، عضو هیأت‌مدیره انجمن دندان‌پزشکان ترمیمی ایران و معاون آموزشی نظام پزشکی تهران است. و البته پشت همه این عنوان‌ها، او پیش از هر چیز یک همسر و مادر دو فرزند است.همین مسیر متفاوت و پرشتاب، کنجکاوی ما را برای شناختن بیشتر او برانگیخت؛ اینکه چه مسیری را طی کرده، چه انگیزه‌ای پشت این حجم از فعالیت علمی، آموزشی و صنفی وجود دارد و رمز موفقیت او در ورود به سطوح بالای مدیریت صنفی دندان‌پزشکی که زنان در آن هنوز چندان پررنگی ندارند، چیست.به همین دلیل از دکتر جمشیدیان دعوت کردیم مهمان «بیستوری» باشد. این فرصت، در میان شلوغی کنگره‌های نیمه دوم سال ۴۰۴ که دکتر جمشیدیان پای ثابت حضور و سخنرانی در آنها بود، در نهایت در اولین روزهای دی فراهم شد.در این گفت‌وگو، مسیر زندگی حرفه‌ای او را از سال‌های آغازین فعالیتش تا رسیدن به جایگاه‌های علمی و صنفی امروز مرور کردیم؛ درباره انگیزه این حجم از فعالیت و حضور مستمرش در عرصه‌های علمی و صنفی پرسیدیم و تلاش کردیم فراتر از عنوان‌ها و مسئولیت‌ها، با شخصیت، نگاه و جهان‌بینی دکتر مهدیه جمشیدیان آشنا شویم.

این اپیزود در تابستان ۱۴۰۴ ضبط شده و با حمایت و همراهی هلدینگ تجارت مطمئن (مگاژن ایمپلنت) در مرداد ۱۴۰۵ به شما تقدیم می‌شودمهمان اپیزود صد و بیست و یکم پادکست بیستوری، دکتر #آرش_خجسته، متخصص جراحی دهان، فک و صورت و از پژوهشگران شناخته‌شده این رشته است. او سال‌ها در کنار فعالیت‌های درمانی و آموزشی، مسئولیت‌های مهمی را نیز بر عهده داشته؛ از معاونت پژوهشی دانشکده دندان‌پزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی گرفته تا ریاست دانشکده فناوری‌های نوین این دانشگاه و سرپرستی دانشگاه علوم پزشکی هوشمند در ایران.اما آنچه دکتر خجسته را از بسیاری از پژوهشگران متمایز می‌کند، نگاه او به مفهوم پژوهش است. در روزگاری که تعداد مقالات، شاخص‌های استنادی و رتبه‌های دانشگاهی گاه به هدف اصلی فعالیت‌های علمی تبدیل می‌شوند، او همچنان معتقد است پژوهش زمانی ارزشمند است که بتواند گرهی از یک مسئله علمی یا بالینی باز کند؛ نگاهی که علم را نه در تعداد مقالات، بلکه در میزان اثرگذاری آن بر زندگی انسان‌ها جست‌وجو می‌کند.در این اپیزود درباره مسیر علمی و حرفه‌ای دکتر خجسته، وضعیت پژوهش در دندان‌پزشکی ایران، فاصله میان تحقیقات دانشگاهی و نیازهای واقعی جامعه، نقش فناوری‌های نوین در آینده آموزش و درمان و همچنین تجربه او در مدیریت نهادهای علمی و آموزشی گفت‌وگو کرده‌ایم.اگر شما هم دوست دارید پژوهش را از زاویه‌ای متفاوت ببینید؛ نه به‌عنوان مسابقه‌ای برای انتشار مقاله، بلکه به‌عنوان تلاشی برای یافتن پاسخ پرسش‌های واقعی، از شما دعوت می‌کنیم شنونده اپیزود صد و بیست و یکم پادکست بیستوری باشید. شاید این گفت‌وگو، تعریف شما از «پژوهشگر» را تغییر دهد.

در روزهای پایانی تیرماه ۱۴۰۵ دندان‌پزشکی ایران و جهان یکی از چهره‌های اثرگذار خود را از دست داد. دکتر رضا فکرآزاد، متخصص پریودنتولوژی، پژوهشگر برجسته و از پیشگامان لیزر در دندان‌پزشکی ایران، پس از دوره‌ طولانی مبارزه با سرطان، چشم از جهان فروبست.دکتر فکرآزاد تنها یک استاد دانشگاه یا پژوهشگر نبود؛ او نقش مهمی در معرفی و گسترش کاربرد لیزر در دندان‌پزشکی و پزشکی ایران ایفا کرد و سال‌ها در عرصه‌های بین‌المللی نیز حضوری فعال و تأثیرگذار داشت. او ریاست انجمن جهانی لیزرتراپی (WALT) را بر عهده داشت؛ افتخاری که برای نخستین بار نصیب یک پژوهشگر ایرانی شد. همچنین در سال ۲۰۲۵ از سوی انجمن بین‌المللی تحقیقات دندان‌پزشکی (IADR) به‌عنوان یکی از سه دانشمند برتر جهان در حوزه لیزر و بیوفوتونیک دندان‌پزشکی معرفی شد؛ افتخاری که نام او را بیش از پیش در میان چهره‌های برجسته این رشته ثبت کرد.من در اسفند ۴۰۳ افتخار هم‌کلامی با دکتر فکرآزاد رو داشتم، گفتگویی که در قالب اپیزود ۱۰۶ پادکست «بیستوری» در سال ۴۰۴ منتشر شد. گفت‌وگویی که امروز، پس از درگذشت او، معنایی متفاوت پیدا کرده است. در آن جلسه، او با همان آرامش، فروتنی و دقت همیشگی، از سال‌های آغازین ورودش به دندان‌پزشکی گفت؛ از نخستین مواجهه‌اش با فناوری لیزر، از تردیدها و دشواری‌های مسیر، از تلاش برای شناساندن این فناوری در ایران و از راهی که سرانجام او را به جایگاهی رساند که نامش در معتبرترین محافل علمی جهان شناخته شد.این اپیزود تنها روایت موفقیت‌های علمی نبود؛ روایت انسانی بود که با پشتکار، کنجکاوی و عشق به یادگیری، مرزهای جغرافیا را پشت سر گذاشت و نشان داد که یک پژوهشگر ایرانی نیز می‌تواند در بالاترین سطوح علم جهان اثرگذار باشد.به احترام یاد و خاطره دکتر رضا فکرآزاد، تصمیم گرفتیم این گفت‌وگو را بار دیگر منتشر کنیم؛ گفت‌وگویی که امروز بیش از گذشته، ارزش ثبت و شنیده شدن دارد.یادش گرامی و راهش الهام‌بخش.

اپیزود صد و بیستم «بیستوری»، گفت‌وگویی است با دکتر محمدرضا طاهریان؛ نامی که برای بسیاری از دندان‌پزشکان، یادآور سال‌ها فعالیت صنفی، فرهنگی و مطبوعاتی است.طاهریان او از نسلی است که دندان‌پزشکی را تنها به چهار دیوار مطب محدود نکرد. از حضور مؤثر در شرکت تعاونی دندان‌پزشکان ایران و سال‌ها ریاست هیئت‌مدیره آن، تا سردبیری نخستین مجله مستقل علمی ـ صنفی دندان‌پزشکی، همواره کوشیده است صدای جامعه دندان‌پزشکی باشد؛ صدایی که گاهی در قالب یک مقاله شنیده شده، گاهی در یک فعالیت صنفی و گاهی در دفاع از منافع همکاران.البته این روزها، شرایط جسمی و برخی دغدغه‌های شخصی، او را ناخواسته از بسیاری از فعالیت‌های اجتماعی و صنفی دور کرده است؛ اما آنچه از او به جا مانده، تنها مجموعه‌ای از مسئولیت‌ها و سمت‌ها نیست، بلکه خاطرات، تجربه‌ها و نگاهی است که هنوز شنیدن آن برای نسل‌های مختلف دندان‌پزشکان ارزشمند است.شاید برای بسیاری جالب باشد که دکتر طاهریان، در کنار دندان‌پزشکی، سال‌ها با دنیای ادبیات نیز زندگی کرده است. او شاعری خوش‌قریحه است و با بسیاری از چهره‌های شناخته‌شده ادبیات معاصر ایران دوستی و معاشرت داشته؛ تجربه‌ای که به گفت‌وگوی این اپیزود، رنگ و بویی متفاوت می‌بخشد.در این قسمت، از سال‌های پیش از ورودش به دانشکده دندان‌پزشکی آغاز می‌کنیم و مسیر زندگی حرفه‌ای او را مرور می‌کنیم؛ از شکل‌گیری شرکت تعاونی دندان‌پزشکان، فعالیت‌های مطبوعاتی و انتشار مجله، تا تجربه‌هایش در فعالیت‌های صنفی، حضور در امور خیریه و البته دنیای شعر و ادبیات.اگر دوست دارید روایت یکی از چهره‌های تأثیرگذار و چندوجهی دندان‌پزشکی ایران را از زبان خودش بشنوید، از شما دعوت می‌کنم همراه ما باشید.

صد و نوزدهمین اپیزود پادکست بیستوری در اردیبهشت ۴۰۴ ضبط و در تیر ماه ۴۰۵ از طرف انجمن پروستودنتیست‌های ایران به شما تقدیم می‌شودمهمان اپیزود ۱۱۹ بیستوری، دکتر عزت‌الله جلالیان است؛ متخصص پروتزهای دندانی، استاد دانشکده دندان‌پزشکی آزاد تهران و از پژوهشگران شناخته‌شده این رشته که نامش در مقالات متعدد ژورنال‌های معتبر پروستودنتیکس دیده می‌شود.اما این گفت‌وگو فقط درباره مقاله، پژوهش و دندان‌پزشکی نیست. این بار مسیر زندگی مردی را دنبال می‌کنیم که از مهندسی مکانیک آغاز کرد، به دندان‌پزشکی رسید، راه تخصص پروتزهای دندانی را برگزید و سال‌ها میان آموزش، درمان و پژوهش، جایگاه ویژه‌ای برای خود ساخت. در این سفر، از موفقیت‌ها و شکست‌ها، تصمیم‌های دشوار، تردیدها و بهایی که گاهی یک زندگی حرفه‌ای برای زندگی شخصی می‌طلبد، سخن گفته‌ایم.شاید تأثیرگذارترین بخش این گفت‌وگو اما نه در دانشگاه اتفاق افتاده باشد و نه در مطب؛ بلکه در یک صبح پر استرس، زمانی که پسر دکتر جلالیان پرسشی ساده اما عمیق از او می‌پرسد:«بابا... آیا تا امروز هم زندگی کرده‌ای؟»پرسشی که پاسخش آسان نیست؛ نه برای یک استاد دانشگاه، نه برای یک پژوهشگر و نه برای هیچ‌کدام از ما. سکوت و درنگ دکتر جلالیان در برابر این سؤال، نقطه‌ای است که این گفت‌وگو را از روایت یک مسیر حرفه‌ای فراتر می‌برد و آن را به تأملی درباره معنای موفقیت، زندگی و فرصت‌هایی که گاهی در هیاهوی کار از دست می‌روند، تبدیل می‌کند.