3 ใต้ร่มโพธิบท

สัมมัตตะ 10 คือหลักธรรมแห่งความถูกต้อง 10 ประการ อันเป็นหนทางแห่งการลดละกิเลสและคลายความยึดติด ประกอบด้วยมรรคมีองค์ 8 ผสานกับสัมมาญาณและสัมมาวิมุตติ ความถูกต้องตามหลักธรรมนี้ไม่ได้วัดเพียงกฎเกณฑ์ทางโลก แต่วัดที่สภาวะจิตใจอันบริสุทธิ์ที่เกื้อกูลเป็นประโยชน์ทั้งต่อตนเองและผู้อื่น หากเราละทิ้ง "มิจฉัตตะ" อันเป็นหนทางผิดที่หล่อเลี้ยงกิเลสและปัญหา แล้วหันมาใช้ชีวิตบนเส้นทางแห่งสัมมัตตะ 10 ย่อมช่วยขัดเกลาจิตใจให้แจ่มใสสว่าง ทำให้เรามีมุมมองที่พร้อมเผชิญหน้ากับทุกความสุขและความทุกข์ในชีวิตได้อย่างมั่นคงและไม่หวั่นไหว

ธรรมสมาธิ 5 ประการ คือเส้นทางหล่อหลอมจิตใจให้ตั้งมั่นและหมดความสงสัยในการปฏิบัติธรรม เริ่มจาก ปราโมทย์ ความเบิกบานร่าเริงใจ นำไปสู่ ปีติ ความอิ่มเอมซาบซึ้ง ก่อเกิด ปัสสัทธิ ความสงบเย็นผ่อนคลาย พัฒนาเป็น โสมนัส ความสุขสบายไร้กังวล และบรรลุสู่ สมาธิ ความแน่วแน่ของจิตที่ไร้สิ่งรบกวน ธรรมทั้งห้านี้คือกระบวนการอันงดงามที่เกื้อหนุนให้ผู้ปฏิบัติเกิดความมั่นใจและประสบความสำเร็จในการภาวนา ซึ่งสิ่งเหล่านี้จะเจริญรอยตามมาได้ก็ต่อเมื่อเราหมั่นพิจารณาธรรมอย่างแยบคายหรือมีโยนิโสมนสิการนั่นเอง 

ความอาฆาตเกิดจากการยึดติดว่าผู้อื่นสร้างความเสียหายแก่เรา แก่คนที่เรารัก หรือเห็นศัตรูได้ดี ไม่ว่าจะในอดีต ปัจจุบัน หรืออนาคต วิธีดับไฟแค้นคือการยอมรับและปล่อยวางอดีต ปัจจุบัน อนาคตที่ล้วนควบคุมไม่ได้ ควบคู่กับการใช้หลักธรรม 5 ประการ ได้แก่ การเจริญเมตตา ปลูกความกรุณา วางใจเป็นอุเบกขา หันไปสนใจสิ่งอื่น และพิจารณากฎแห่งกรรมว่าทุกคนมีกรรมเป็นของตน รวมถึงการฝึกมองข้ามข้อเสียและใส่ใจเฉพาะส่วนดีของบุคคลนั้น การหล่อเลี้ยงจิตใจด้วยหลักธรรมเหล่านี้จะช่วยระงับความโกรธ ไม่ผูกเวร และคืนความสงบสุขให้ใจได้อย่างแท้จริง

อริยสัจ 4 คือสัจธรรมความจริงเหนือกาลเวลาที่เราต้องอาศัย "กิจญาณ" หรือการรู้หน้าที่ที่ควรทำต่ออริยสัจแต่ละข้ออย่างถูกต้อง ได้แก่ "ทุกข์" (ขันธ์ 5) เราควรรอบรู้และทำความเข้าใจ "สมุทัย" (ตัณหา) เราควรละทิ้ง "นิโรธ" เราควรทำให้แจ้ง และ "มรรค" เราควรเจริญให้มาก ดังนั้น เมื่อเผชิญสิ่งใดในชีวิต หากเราหมั่นแยกแยะและทำกิจต่อสิ่งเหล่านั้นตามหลักอริยสัจ 4 ได้อย่างถูกต้อง กระบวนการนี้จะช่วยพัฒนาจิตใจจนนำไปสู่การเกิดญาณหยั่งรู้ที่แท้จริงได้ในที่สุด

พระรัตนตรัยคือที่พึ่งสูงสุดของชาวพุทธ นำโดย พระพุทธคุณ ซึ่งเปี่ยมด้วยพระปัญญาตรัสรู้แจ้ง บริสุทธิ์จากกิเลส และมีพระมหากรุณาธิคุณชี้ทางพ้นทุกข์แก่สัตว์โลก ผสานด้วย พระธรรมคุณ คำสอนอันประเสริฐที่เน้นให้ละเว้นความชั่ว ทำความดี และชำระจิตใจให้ผ่องใสผ่านการศึกษาและลงมือปฏิบัติ ตลอดจน พระสังฆคุณ คือหมู่สาวกผู้ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบตามคำสอนจนสามารถละกิเลสและบรรลุธรรม หากเรามีศรัทธาตั้งมั่นและดำเนินชีวิตตามแนวทางแห่งพระพุทธ พระธรรม และพระสงฆ์ ย่อมนำพาชีวิตไปสู่ความสงบและหลุดพ้นจากความทุกข์ทั้งปวงได้อย่างแท้จริง

การภาวนาคือ การเจริญ การพัฒนาตนเอง ประกอบด้วย กาย สีล จิต และปัญญา คือการสำรวมกายให้อยู่ในระเบียบวินัย ไม่เบียดเบียนผู้อื่น ฝึกจิตให้มั่นคง และเจริญปัญญาเพื่อรู้แจ้งดับทุกข์หากไม่เจริญภาวนาจะก่อให้เกิด อนาคตภัย 5 ประการ ได้แก่ พระธรรมวินัยเลอะเลือนจนศรัทธาเสื่อมถอย, ไม่สามารถอบรมสั่งสอนคนรุ่นหลังได้ถูกต้อง, หลงผิดถลำลงสู่ธรรมดำโดยไม่รู้ตัว, ละทิ้งธรรมะอันลึกซึ้ง หันไปสนใจคำกวีแต่งใหม่, ผู้ใหญ่ย่อหย่อน ไม่เพียรบรรลุธรรม และกลายเป็นแบบอย่างที่ผิดการเจริญภาวนาอย่างต่อเนื่องจึงเกิดประโยชน์มหาศาล ทั้งช่วยสืบทอดพระศาสนาให้ยั่งยืน และนำพาตนให้เป็นผู้รู้แจ้งในธรรมได้อย่างแท้จริง