2 จิตตวิเวก

ถ้าเรามีสมาธิแล้วปัญญาเราก็เกิดปัญญาเกิดก็ชำระกิเลสได้, เหมือนความมืด เรามองไม่เห็นอะไรเลย แต่พอมีแสงสว่างเกิดขึ้นความมืดก็หายไป.

พิจารณากายว่าเราเป็นธาตุสี่ ประกอบขึ้นมา แยกเอาแต่ละส่วนกองไว้ กองธาตุดิน กองธาตุน้ำ ธาตุลม ธาตุไฟ, พิจารณาอย่างต่อเนื่อง ไม่ท้อ ให้อดทน ตั้งใจปฏิบัติ สู้ไม่ถอย จนเห็นอรรถเห็นธรรม ว่าเราไม่มีตัว ไม่มีตน, เห็นความจริงอย่างนี้ เราไม่ยึดถือ พอไม่ยึดถือ มันก็ปล่อยวางเอง ไม่ทุกข์ ไม่เกิดอีก ได้มรรคได้ผล นิพพาน

สร้างมุมมองที่ถูกต้อง เพื่อความสำเร็จและผาสุกได้ เริ่มจากพุทโธ ธัมโม สังโฆ อยู่ในจิต, เกิดสติ สมาธิ, ฝึกจิตให้ชำนาญด้วยกีฬาฌาณ, เกิดพลังสมาธิ พละห้า อินทรีย์ห้า เพิ่มมากขึ้นๆ, จิตมีพลัง เกิดปัญญา, รู้วิธีการแก้ปัญหา ทำอะไรก็ราบรื่น, จิตดี ไม่ข้องขัดในสิ่งใดสิ่งใดๆ อุปสรรคสิ้นไป ด้วยมุมมองของจิตเรา รู้จักเลือกคบคน รู้จักพูด รู้จักดำเนินชีวิต, จิตเข้มแข็ง ไม่สะดุ้งสะเทือนไปตามกระแสโลก เกิดความสำเร็จทั้งทางโลกและทางธรรม

เกิดเรื่องราวซ้ำๆ วนเวียน ทุกข์น้อย ทุกข์มาก, เห็นปัจจุบันคือมองใกล้ แล้วอนุมานได้ถึงอดีต อนาคตคือมองไกลได้เลย ว่าจะยังต้องเกิดแบบนี้อีกตลอดไป, จะหยุดได้สิ่งเหล่านี้ได้ ก็ด้วยพุทโธ ธัมโม สังโฆเข้าสู่จิต, เกิดสติ สมาธิ ปัญญา, พบว่าเหตุต้นตอทั้งหมดคือ อวิชชา(ความไม่รู้) และ สังขาร(การปรุงแต่ง) ที่มากมาย นับไม่ถ้วน, มากมายพอที่จะหน่าย ที่จะคลายกำหนัด ที่จะวางทั้งอวิชชา วางทั้งสังขาร นั่นคือเกิด วิชชา ความรู้ขึ้นแล้วเข้าสู่จิต คือพ้นแล้ว

มีสุขที่ละเอียดยิ่งกว่า สุขที่เรารับมาผ่านทางตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ แต่สุขที่ละเอียด ไพบูลย์ยิ่งกว่านั้น จะได้มาต้องสละสุขที่เรามีอยู่ เริ่มด้วยการเจริญสติ สมาธิ ปัญญาอย่างต่อเนื่อง จิตที่เป็นสมาธิจะเห็นสิ่งต่างๆตามความเป็นจริง คือความไม่เที่ยง เป็นทุกข์ ไม่มีตัวตน ของทุกสิ่ง พิจารณาย้ำ ซ้ำซ้ำ เกิดความรู้ คือวิชชา ประตูสู่นิพพานเปิดแล้ว ปิดประตูอบาย เป็นสุขอันไพบูลย์ยิ่งที่เกิดจากการสละสุขอันน้อยนิดออก

บางครั้ง แม้เราสร้างเหตุอย่างเต็มที่ วางแผนเป็นอย่างดี แต่อาจมีสิ่งที่ควบคุมไม่ได้ เช่นการพลัดพรากจากของรัก การประสบกับสิ่งที่ไม่พอใจ, จิตเราจะมีความกลัว กังวล ซึมเศร้า หากแต่เราฝึกซ้อมจิตด้วย สติ สมาธิด้วยการคิดกลับด้าน (Inversion) คือการมีสติ สมาธิในเหตุการณ์ที่ไม่ต้องการ, จิตที่มีสติ สมาธิ จะทำให้ ความคิดร้าย หรือความยินร้ายนั้น อ่อนกำลัง ไม่เกิดความกังวล ไม่เกิดความกลัว สติจึงตั้งมั่น จิตนิ่งได้ แม้ในสถานการณ์ยากลำบากเกิดขึ้น 

รอบรู้ กำหนดรู้ ขันธ์ทั้งห้า “รูป เวทนา สัญญา สังขารและ วิญญาณ” ว่า เป็นกองทุกข์ เพราะเป็นที่ตั้งแห่งความยึดมั่นถือมั่น ขันธ์ทั้งห้าไม่เที่ยง จึงเป็นทุกข์ ดังนั้น การเห็นด้วยปัญญา ทำให้ครบรอบ จะเห็นอุบายในการนำออกคือ ไม่ยึดถือ คือการปล่อยในขันธ์ทั้งห้า ด้วยการกำหนดรู้ การเข้าใจ การยอมรับในทุกข์ ในขันธ์ห้า “เราจะอยู่กับทุกข์โดยไม่ทุกข์ เราก็จะพ้นทุกข์”.