عشق به زبان آدمیزاد

در فصل دوم، از دست دادن فقط یک اتفاق بیرونی نیست؛ تبدیل می‌شود به یک تجربه درونی.

آدم کم‌کم می‌فهمد وقتی چیزی را از دست می‌دهی،

فقط خانه، رابطه یا آدم‌ها نمی‌روند؛ بخشی از هویتت هم با آن‌ها کنده می‌شود.

این فصل درباره لحظه‌ای است که شوک اولیه جای خودش را به فهمی تلخ می‌دهد:

بعضی چیزها وقتی می‌روند، فقط جای خالی نمی‌گذارند؛ آدم را مجبور می‌کنند دوباره بفهمد کیست.