Flow With Mohammad AbbasiFard | پادکست فلو

چرا بعضی از آدم‌ها با اینکه نمره‌های عالی داشتن و تو بهترین دانشگاه‌ها درس خوندن، تو زندگی واقعی و ساختن رابطه‌های عمیق با بقیه شکست می‌خورن؟ما همیشه فکر می‌کردیم هوش، یعنی حل کردن سریع معادله‌های پیچیده، اما علم امروز بهمون میگه که تو لحظه‌های بحرانی زندگی، این مغز هیجانی ماست که فرمان رو به دست می‌گیره، نه منطق ما.تو قسمت ۵۹ پادکست فلو، می‌خوایم پرونده یک باور قدیمی رو برای همیشه ببندیم: افسانه آی‌کیو. با بررسی یک مطالعه طولانی و شگفت‌انگیز تو دانشگاه هاروارد، می‌بینیم که چطور بخش‌های باستانی مغز ما تو کسری از ثانیه منطقمون رو دور می‌زنن. تو این قسمت بررسی می‌کنیم که اصلا هوش هیجانی چیه و چطور می‌تونیم با پنج مهارت کلیدی، احساساتمون رو طوری مدیریت کنیم که تبدیل به سوخت پیشرفت ما بشن.این قسمت رو بشنوید و اگر شما هم تجربه‌ای از تقابل احساس و منطق تو محیط کار یا زندگی شخصی داشتید، حتما برام بنویسید. به نظرتون تو دنیای امروز، آی‌کیو مهم‌تره یا هوش هیجانی؟

ما همیشه فکر می‌کنیم تو روزهای سخت، آدم‌ها بیشتر از هر چیزی به دلسوزی و همدردی نیاز دارن. اما آیا واقعا این‌طوره؟چرا وقتی تو شرایط شکننده و آسیب‌پذیر هستیم، دلسوزی و ترحم بقیه بیشتر از اینکه حالمون رو بهتر کنه، تمام انرژی و توانمون رو می‌گیره؟ تو مغز ما چه اتفاقی می‌افته وقتی با درد یکی دیگه عمیقا همراه می‌شیم و چرا موندن تو این حالت، ما رو به شدت فرسوده می‌کنه؟ و از همه مهم‌تر، چطور می‌تونیم بدون اینکه خودمون از پا دربیایم، یک رابطه رو نجات بدیم؟تو قسمت پنجاه و هشتم پادکست فلو، رفتیم سراغ نتایج تکان‌دهنده یک پژوهش روی بیماران مبتلا به سرطان پیشرفته تا مرزهای باریک، علمی و حیاتیِ سه کلمه‌ای رو بررسی کنیم که هر روز به جای هم استفاده می‌کنیم: همدردی، همدلی و شفقت.این قسمت رو می‌تونید همین الان از تمام اپلیکیشن‌های پادگیر بشنوید.شما تو روزهای سخت زندگیتون، بیشتر به کدوم یکی از این سه رفتار نیاز داشتید؟پی‌نوشت:در قسمت ۲۷ هم درباره هم‌دردی، هم‌دلی و شفقت از زاویه‌ دیگه‌ای صحبت کردیم و اگه براتون این موضوع جذابه، پیشنهاد میکنم حتما این اپیزود رو هم گوش بدید.

اعتمادبه‌نفس یعنی: من می‌دونم از پس این کار برمیام.عزت‌نفس یعنی: چه از پس این کار بربیام و چه شکست بخورم، من در ذات خودم آدم ارزشمندی‌ام.تفاوتشون روی کاغذ به همین سادگیه، اما چرا تو زندگی واقعی این‌قدر سخته؟ چرا روزایی حس می‌کنیم پادشاه جهانیم و یه روزایی با شنیدن یه بازخورد منفی یا یه شکست، کل شیرازه وجودمون از هم می‌پاشه؟ چرا ارزشمون رو تو تایید و نگاه بقیه جستجو می‌کنیم؟دلیلش یه خطای استراتژیک تو ذهن ماست: ما فراموش کردیم که اگه یه پروژه‌ای شکست بخوره، این پروژه است که شکست خورده، نه ما به عنوان یه انسان. ما خروجی کارامون نیستیم!تو قسمت ۵۷ پادکست فلو، رفتیم سراغ همین دیوار نامرئی عزت‌نفس. درباره یه توافق درونی مهم حرف زدیم؛ توافقی که بهمون کمک می‌کنه فونداسیون ارزشمندی‌مون رو طوری بسازیم که با هر انتقاد یا طوفان کوچیکی، ریشه‌هامون نلرزه.

بعد از ۵ ماه وقفه، پادکست فلو با قسمت ۵۶ برگشتراستش رو بخواهید، خودِ این پنج ماه دوری از میکروفون و فضای ضبط، برای من یه تمرین واقعیِ «تاب‌آوری» بود. خیلی وقت‌ها فکر می‌کنیم تاب‌آوری یعنی فقط دندون روی جگر گذاشتن، تحمل کردنِ دردهای زندگی و نقش قربانی رو بازی کردن؛ اما تو این قسمت رفتیم سراغ یک نگاه متفاوت و کاربردی.تو اپیزود ۵۶، تاب‌آوری رو از اون حالت شعاری خارج کردیم و با مثال‌های ملموسِ روزمره، ۵ بُعد اصلیش رو بررسی کردیم. یه سر به فلسفه رواقی زدیم تا ببینیم درکِ دایره کنترل چطور می‌تونه بارِ فکری ما رو توی روزهای سخت سبک‌تر کنه. علاوه بر اون، با کمک مفاهیم توسعه فردی، بررسی کردیم که چطور یک شیفتِ ذهنیِ ساده از نگاهِ فقر به نگاهِ وفور، می‌تونه واکنش ما رو به بحران‌ها زیر و رو کنه.وقتی همه‌چیز برخلاف میل شما پیش میره و حسابی کم میارید، چه چیزی باعث میشه دوباره بلند بشید و ادامه بدید؟

ما خیلی وقت‌ها فکر می‌کنیم داریم منطقی تصمیم می‌گیریم، اما در واقع داریم به چیزی تکیه می‌کنیم که راحت‌تر یادمون میاد، نه چیزی که واقعاً محتمل‌تره. در واقع چیزی که بیشتر می‌بینیم و می‌شنویم، لزوما می‌تونه واقعی‌تر و محتمل‌تر نباشه.تو این اپیزود از فلوکست می‌ریم سراغ یکی از مهم‌ترین خطاهای شناختی دیگه در ادامه بررسی و آگاهی از خطاها و سوگیری‌های شناختی، یعنی سوگیری دسترس‌پذیری (Availability Bias)اینکه چرا اتفاق‌های پررنگ، یا ترسناک یا تازه، تو ذهنمون بزرگ‌تر از واقعیت دیده می‌شن، اینکه چطور رسانه، خاطره و هیجان‌ها، قضاوت و برداشت ما رو تغییر می‌دن و چطور می‌شه کمی آگاهانه‌تر با ذهنمون همراهی داشته باشیم.امیدوارم این قسمت براتون جالب باشه و اگه بعد از شنیدنش، احساس کردید میتونه برای دیگران هم جالب باشه، خیلی خوشحال میشم به دیگران معرفی کنید و همگی باهم، نقطه اثر کارآمد باشیم برای همدیگه.و مثل همیشه مشتاقم به شنیدن از شما و یاد گرفتن و بهتر شدن.

گاهی تصمیم‌ها رو ما نمی‌گیریم، اولین عددی که می‌شنویم برامون تصمیم می‌گیره.تو این قسمت از فلوکست می‌ریم سراغ یکی از زیرک‌ترین خطاها و سوگیری‌های شناختی، یعنی لنگر انداختن.جایی که اولین عدد، اولین حرف یا اولین پیشنهاد می‌شه «نقطه مرجع» ذهن ما و اجازه نمی‌ده آزاد فکر کنیم.می‌فهمیم چرا خیل وقت‌ها نظرمون عوض نمی‌شه و تحت ‌تأثیر همون چیزی که اول بوده، موندیم. باهم می‌بینیم چطور لنگر می‌افته، چطور ذهن قفل می‌شه و چطور می‌تونیم از این دام فرار کنیم.مشتاقم به یادگیری و شنیدن از شما دوستان و همراهان همیشه فلوکست.

همین ابتدا عذرخواهی میکنم، چرا که قسمت ۵۲ فلوکست، هفته گذشته باید منتشر میشد و به خاطر عدم تمدید اشتراک پلتفرم میزبانی پادکست که پلتفرم Acast است، این اتفاق نیافتاد و امروز منتشر میشه.این قسمت یکی از پرتکرارترین سوگیری‌های شناختی یعنی سوگیری تاییدی رو بررسی کردیم. جایی که این سوگیری بخشی از طراحی ذهن همه ماست. بخشی که گاهی محافظ است و گاهی محدودکننده.اما شناختنش یعنی دیدن لایه‌ای از ذهن که معمولاً پنهانه و امیدوارم این سفر به درون ذهن، از ناخودآگاهی به خودآگاهی و از میان‌بُرهای قدیمی به انتخاب‌های آگاهانه باشه.مشتاقم به یادگیری و شنیدن از شما دوستان و همراهان همیشه فلوکست.

تا حالا شده یه تصمیمی بگیری که بعداً به خودت بگی: «من چرا این کارو کردم؟!» یا یه چیزی رو خیلی جدی بگیری که بعداً بفهمی اصلاً اون‌قدرها هم مهم نبوده؟سوگیری‌های شناختی، همون میان‌بُرهایی هستن که مغزمون برای ساده‌ کردن تصمیم‌ها می‌زنه،ولی گاهی ما رو به خطا می‌کشونه.تو قسمت ۵۱ فلوکست با رنگ و بویی جدید مثل کاور و لوگو بعد از یک سال، از تعریف و شناخت خطاهای شناختی صحبت می‌کنیم، اینکه سوگیری‌ها چی‌ هستن، چرا به وجود میان، چرا گاهی خطرناک و گاهی حتی نجات‌بخش هستن و اینکه چطور می‌تونیم با وجودشون، خطاها رو کمتر کنیم.این قسمت، شروع یه فصل جدید در فلوکست محسوب میشه و مثل همیشه مشتاق شنیدن از شما و یاد گرفتن از شما هستم.