پادکست می ـ خوانش حکمت زندگی شوپنهاور | Mey

غرور، جاه‌طلبی و خودپسندی؛ سه واژه‌ای که شوپنهاور از آن‌ها به‌عنوان جوانه‌های «جنون قهرمانی» یاد می‌کند. در جرعه هفتاد و یکم، این سه مفهوم را از یکدیگر تفکیک کرده‌ایم و به معنای هرکدام پرداخته‌ایم. همچنین با رجوع به متن آلمانی، نگاهی دقیق‌تر به واژه «غرور» داشته‌ایم و وجه مثبت و منفی آن را بررسی کرده‌ایم.mey.ir

در جرعه هفتاد به بخش دیگری از مزایای زندگی منزوی می‌پردازیم اما قبل از ورود به بحث، بازتعریفی از انزوا و تمایز آن با تنهاییِ ظاهری ارائه شده. این جرعه در ادامه مباحث جرعه شصت و نهم ارائه شده و منبع آن پارگراف دوم از صفحه هشتاد و یکم از کتاب درباب حکمت زندگی است.متن کامل این اپیزود در سایت مِی:mey.ir/episode-70

آیا انسان برای زیستن، محتاج حضور دائمی در جمع است؟ آیا فاصله گرفتن از دیگران، نشانه ضعف و گریز از زندگی است یا می‌تواند راهی برای بازگشت به خویشتن باشد؟ آیا خلوت، چیزی جز تنهایی است یا فرصتی برای رهایی از نگاه دیگران؟سؤال‌هایی از این دست در جرعه شصت‌ونهمِ پادکست می، اندیشیدنی می‌شود. شوپنهاور در «در باب حکمت زندگی» از مزیت‌های زندگی منزوی سخن می‌گوید؛ از فاصله گرفتن اراده‌شده از جامعه، نه به معنای طرد شدن، بلکه به عنوان فرصتی برای رهایی از قضاوت دیگران، مواجهه با دارایی‌های درونی و تجربه امکان «خود بودن».

آیا هرکه از نگاه مردمان یک دیار، قهرمان خطاب شود، صاحب فضیلت است؟ آیا قهرمانی، هدف حکیمانه‌ای برای زندگی است؟... سؤال‌هایی از این دست در جرعه شصت‌وهشتمِ پادکست می، اندیشیدنی می‌شود. شوپنهاور از جنون عمومی و فطری آدمی برای «دیده‌شدن» سخن می‌گوید؛ از کسانی که حتی مرگ را هم به خدمت «دیده‌شدن» درمی‌آورند و تا آخرین لحظه زندگی به فکر ارائه نمایشی باشکوه‌اند.همچنان برای دریافت متن جرعه‌ها و دسترسی به منابع می‌توانید به سایت mey.ir مراجعه کنید.

سوادداشتن بدون «باسواد دیده‌شدن» برای شما ارزنده است؟ ثروت‌داشتن بدون ثروتمند دیده‌شدن چطور؟ و زیبابودن بدون زیبا دیده‌شدن آیا همچنان «زیبایی» محسوب می‌شود؟ این سؤال‌ها را اگر در برگه امتحان مدرسه بنویسند راحت می‌شود به آن‌ها پاسخ داد اما در متن زندگی و براساس تجربه زیسته هم، آیا پاسخ به این پرسش‌ها ساده است؟جرعه شصت‌وهفتم، آغاز فصل سه و البته آغاز پیاله پنجم از پادکستِ می است و سخن از ابتدای صفحه ۷۳ کتاب «درباب حکمت زندگی» اثر آرتور شوپنهاور به ترجمه محمد مبشری آغاز می‌شود. اکنون پس از دو ضلع از شخصیت و هویت انسان (یعنی آنچه هستم و آنچه دارم) به بحث و تأمل درباره «آنچه می‌نمایم» می‌رسیم.

جرعه شصت‌وششم، خارج از موضوع همیشگی پادکست (خوانش تألیفیِ کتاب «در بابِ حکمتِ زندگی شوپنهاور») است و در آن تأملاتی درباره «تمدن» و «ناتمدن» را مطرح کرده‌ایم.با این جرعه، وارد ششمین سال از هم‌سفری‌مان در «مِی» می‌شویم.تمامی اپیزودها و منابع و متن آن‌ها ازطریق وب‌سایتMey.irبرای هم‌وطنان داخل ایران قابل دسترس است.

در پنجمین اپیزود از سلسله‌مباحث «خرد ثروت» به تمایز میان پس‌انداز و سرمایه‌گذاری می‌پردازیم اما قبل از این مقایسه، درنگِ پدیدارشناسانه‌ای خواهیم داشت در اینکه چرا پس‌انداز می‌کنیم و اساساً پس‌انداختن زندگی امکان‌پذیر است یا خیر؟در این مجموعه جستارها قصد بر این است که با توجه مضاعف به مسئله «ثروت» دریابیم که نمی‌توان حکیمانه زیست مگر آنکه فهمِ دقیقی از مسئله ثروت و نحوه مواجهه با آن داشتمتن کامل این اپیزود در سایت پادکست مِی:https://mey.ir/episode-64/

شوپنهاور با تأکید گفت که فقط پول خوب است و سؤال این جرعه از پادکست مِی این است که آیا پول، این خوب‌بودن را از خودش دارد؟ یا خوبی را از معیار دیگری به ارث برده؟ در واقع آیا پول مطلقاً و ذاتاً خوب است یا خوبی برای پول صفتِ قرضی و عاریتی است؟برای دقت در این سؤال و رسیدن به پاسخی کاربردی، در چهارمین جرعه از سلسله‌مباحث «خرد ثروت» به نسبت پول و زمان پرداخته‌ایم و جرعه شصت‌وسوم مجالی است که وزنِ پول را در ترازوی زمان بسنجیم.متن کامل این اپیزود در سایت پادکست مِیhttps://mey.ir/episode-63