پادکست می ـ خوانش حکمت زندگی شوپنهاور | Mey

در جرعه قبل درباره دو دسته از اقسام آبرو (از نگاه آرتور شوپنهاور) صحبت کردیم که شامل آبروی شهروندی و آبروی شغلی می‌شد. در این هفته به دسته سوم از آبرو رسیده‌ایم با عنوان «آبروی جنسی». شوپنهاور آبروی جنسی را از دو منظر زنانه و مردانه بررسی کرده است و من در جرعه هفتادوششم، روایتی پرسشگرانه از این بحث ارائه کرده‌ام.برای دسترسی به متن اپیزودها، مطرح‌کردن سؤال‌ها و گفت‌وگو می‌توانید به سایت مِی مراجعه بفرمایید:mey.ir

شوپنهاور برای توصیف آبرو آن را به سه دسته تقسیم می‌کند:- آبروی شهروندی- آبروی شغلی- آبروی جنسیدر این جرعه - یعنی جرعه هفتادوپنجم از پادکست می - به دو دسته اول می‌پردازیم و آبروی شهروندی و شغلی را توضیح خواهم داد. منبع این جرعه صفحه ۸۶ الی ۹۲ از کتاب «در باب حکمت زندگی» است.برای دریافت اخبار پادکست می به کانال تلگرام مراجعه کنید:t.me/mey_podcast

اپیزود هفتادوچهارم، یک خروج موقتی از متن کتاب حکمت زندگی است برای اینکه مفهوم «اعتبار و برند شخصی» را بیرون از دستگاه فکری شوپنهاور بررسی کنیم. ضرورت این خروج و میان‌برنامه در متن اپیزود توضیح داده شده است.

در جرعه‌ی هفتاد و سوم از پادکست مِی، سراغ بنیان نظری «آبرو» رفته‌ایم؛ و تلاش کرده‌ایم کمی در این مفهوم آشنا درنگ کنیم...چیزی که ظاهراً در اختیار خود ماست، اما بخش بزرگی از موجودیتش در ذهن و قضاوت دیگران شکل می‌گیرد؛ و همین، پرسش‌های عجیبی پیش پای ما می‌گذارد: چرا باید تصویری که دیگران از ما دارند برایمان اهمیت داشته باشد؟ آبرو از کجا می‌آید؟ در چه حالتی آبرو فضیلت است؟ اقسام آبرومندی چیست و ضرورت آن از کجا نشات می‌گیرد؟ 

«مبتذل‌ترین نوع غرور، غرورِ ملی است.»این جمله‌ی کوتاه از آرتور شوپنهاور، آن‌قدر تأمل‌برانگیز ــ و شاید در نگاه اول تعجب‌آور ــ هست که ارزندگی داشته باشد به قدر یک جرعه در آن درنگ کنیم.در جرعه‌ی هفتاد و دوم از پادکست مِی، سراغ «غرور ملی» رفته‌ایم؛ و تلاش کرده‌ایم از خلال فرض‌ها و موقعیت‌های مختلف، یک پرسش ساده اما نه‌چندان ساده را دنبال کنیم: اصلاً چه زمانی و با چه منطقی می‌توانیم به چیزی افتخار کنیم؟

غرور، جاه‌طلبی و خودپسندی؛ سه واژه‌ای که شوپنهاور از آن‌ها به‌عنوان جوانه‌های «جنون قهرمانی» یاد می‌کند. در جرعه هفتاد و یکم، این سه مفهوم را از یکدیگر تفکیک کرده‌ایم و به معنای هرکدام پرداخته‌ایم. همچنین با رجوع به متن آلمانی، نگاهی دقیق‌تر به واژه «غرور» داشته‌ایم و وجه مثبت و منفی آن را بررسی کرده‌ایم.mey.ir

در جرعه هفتاد به بخش دیگری از مزایای زندگی منزوی می‌پردازیم اما قبل از ورود به بحث، بازتعریفی از انزوا و تمایز آن با تنهاییِ ظاهری ارائه شده. این جرعه در ادامه مباحث جرعه شصت و نهم ارائه شده و منبع آن پارگراف دوم از صفحه هشتاد و یکم از کتاب درباب حکمت زندگی است.متن کامل این اپیزود در سایت مِی:mey.ir/episode-70

آیا انسان برای زیستن، محتاج حضور دائمی در جمع است؟ آیا فاصله گرفتن از دیگران، نشانه ضعف و گریز از زندگی است یا می‌تواند راهی برای بازگشت به خویشتن باشد؟ آیا خلوت، چیزی جز تنهایی است یا فرصتی برای رهایی از نگاه دیگران؟سؤال‌هایی از این دست در جرعه شصت‌ونهمِ پادکست می، اندیشیدنی می‌شود. شوپنهاور در «در باب حکمت زندگی» از مزیت‌های زندگی منزوی سخن می‌گوید؛ از فاصله گرفتن اراده‌شده از جامعه، نه به معنای طرد شدن، بلکه به عنوان فرصتی برای رهایی از قضاوت دیگران، مواجهه با دارایی‌های درونی و تجربه امکان «خود بودن».

آیا هرکه از نگاه مردمان یک دیار، قهرمان خطاب شود، صاحب فضیلت است؟ آیا قهرمانی، هدف حکیمانه‌ای برای زندگی است؟... سؤال‌هایی از این دست در جرعه شصت‌وهشتمِ پادکست می، اندیشیدنی می‌شود. شوپنهاور از جنون عمومی و فطری آدمی برای «دیده‌شدن» سخن می‌گوید؛ از کسانی که حتی مرگ را هم به خدمت «دیده‌شدن» درمی‌آورند و تا آخرین لحظه زندگی به فکر ارائه نمایشی باشکوه‌اند.همچنان برای دریافت متن جرعه‌ها و دسترسی به منابع می‌توانید به سایت mey.ir مراجعه کنید.