دکلمه های خسرو شکیبایی

به بهانه های ساده خوشبختی خود می نگردبه زوال زیبای گلها در گلدانبه نهالی که تو در باغچه خانه مان کاشته ایو به آواز قناری هاکه به اندازه یکپنجره می خوانندآه ...سهم من اینستسهم من اینست