پس از دادگاه، میلیگان به بیمارستانی بی‌دیوار در شهر آتنز اوهایو فرستاده می‌شود. چند هفته بعد، مردی با لهجه‌ی بروکلینی برگه‌ای روی میز روان‌پزشکش می‌گذارد: فهرستی از بیست‌وچهار نام، که آخرینش «معلم» است.
این قسمت دو سال و نیم پس از حکم را روایت می‌کند: شخصیت‌های تازه‌ای که دقیقاً همان شکاف‌هایی را پر کردند که شهادت قربانیان باز گذاشته بود، دنیل کیز، نویسنده‌ی «گل‌هایی برای آلجرنون»، و کتابی که بر حافظه‌ی «معلم» بنا شد، مرخصی‌های بی‌نظارت در شهر، جنجالی که سراسر اوهایو را فرا گرفت، و قانونی که «قانون میلیگان» نام گرفت. و روایتی متفاوت از همان سال‌ها، از زبان روان‌شناس ارشد همان بیمارستان، که بیش از چهل سال بعد گفت فکر می‌کند بخش زیادی از ماجرا وانمود بود.
","author_name":"Ehsan Tarighat"}