زمستان ۱۹۷۸. در زندان شهرستان فرانکلین، روان‌شناسی که آمده بود با یک متهم احتمالاً متمارض روبه‌رو شود، با پسری هشت‌ساله به نام دیوید، نوجوانی لندنی، مردی انگلیسی با نوک انگشتان به هم چسبیده و مردی یوگسلاو با لهجه‌ی غلیظ روبه‌رو می‌شود. ده شخصیت، یکی‌یکی، وارد پرونده می‌شوند.
این قسمت ماه‌های ژانویه تا اکتبر ۱۹۷۸ را روایت می‌کند: جلسه‌ای که دادستان در آن حاضر بود و «بیلی اصلی» چهاردست‌وپا به سوی دیوار خزید، آمدن کورنلیا ویلبر، روان‌پزشک مشهور پرونده‌ی «سیبل»، هفت ماه درمان در بیمارستان هاردینگ، ظهور آدالانا که گفت «زمان را دزدیده» بود، و گزارشی که نتیجه گرفت میلیگان مسئول اعمالش نبوده است. و در کنار همه‌ی این‌ها، صدای منتقدانی که می‌گفتند این شخصیت‌ها کشف نشدند، بلکه ساخته شدند.
","author_name":"Ehsan Tarighat"}