میلواکیِ پایان دهه هشتاد: شهری دوپاره، جامعهای پنهان، و پلیسی که گزارش گمشدن مردان جوانِ رنگینپوست را جدی نمیگرفت. در این قسمت، جغرافیای بیاعتنایی را نقشه میکشیم: جیمز داکستیتورِ چهاردهساله، ریچارد گرررو و خانوادهای که هرگز از گشتن نایستاد، آنتونی سیرز که در فاصله اقرار تا حکمِ پروندهای دیگر به قتل رسید و ماجرای سمساک سینتاسومفونِ سیزدهساله، که مسموم و تلوتلوخوران خودش را به خانه رساند و پروندهاش به دادگاه رسید. بعد، صحنهای که همهچیز در آن جمع است: دادستانی که فریاد میزند «درمان در سطح جامعه برای این مرد جواب نمیدهد»، متهمی که میگوید «خواهش میکنم زندگیام را نابود نکنید» و قاضی که کلید آپارتمان ۲۱۳ را، بیآنکه بداند، در دست او میگذارد.