قسمت پنجم با یک هشدار شروع میشود: پیرمرد بیگناهی در خانه سالمندان اورگن، که همین تکنیک یک سال قبل، اشتباهی نشانش گرفته بود و بعد، گامبهگام با تیم میرود: سایتی که دو بازنشسته بیادعا میگرداندند و صاحبش تا بعد از بازداشت، از همهچیز بیخبر بود؛ درختی با هزار اسم که به سه مرد رسید؛ نمونهای از دستگیره در ماشین، در پارکینگ یک فروشگاه، در روز روشن؛ و دستمالی در سطل زباله. بعد، نام: جوزف جیمز دیانجلو، ۷۲ ساله، پلیس سابق و بیوگرافیای که در آن، تکتک قطعههای پنج قسمت سر جایشان مینشینند: بانی، گرههای دریایی، اکستر، آبرن، اخراجِ تابستان ۷۹. بازداشتی که با جمله «راسته گوشت توی فر دارم» تاریخی شد، و اتاق بازجوییای که در آن، قوطی نوشابهای دستنخورده ماند، چون فکر میکرد هنوز میتواند DNAاش را پنهان کند.
","author_name":"Ehsan Tarighat"}