در نامه هجدهم «نامه‌های ایکس و زد»، گفت‌وگو به یکی از پرتنش‌ترین بخش‌های رابطه میان نسل‌ها می‌رسد: مرز میان مراقبت و کنترل.
«زد» در نامه‌اش از خستگیِ مدام توضیح دادن برای انتخاب‌های شخصی می‌نویسد؛ از پوشش و دوستی‌ها گرفته تا رشته تحصیلی و سبک زندگی. او می‌گوید برای نسلش، بزرگ شدن گاهی بیشتر از آنکه فرصتی برای کشف خود باشد، به تلاشی دائمی برای دفاع از انتخاب‌ها تبدیل شده است.
او از «ایکس» می‌پرسد چرا نسلی که خود زمانی از کنترل شدن رنج برده، گاهی همان الگوها را با نام‌هایی مثل «نگرانی» و «مراقبت» تکرار می‌کند. خواسته‌اش ساده است: حق تجربه کردن، اشتباه کردن و پذیرفتن مسئولیت زندگی خودش.
«ایکس» در پاسخ، میان مراقبت و کنترل تفاوت می‌گذارد. از نظر او، مراقبت یعنی راهنمایی و همراهی، اما کنترل یعنی تصمیم گرفتن به جای دیگری. او همچنین اعتراف می‌کند که ترس از خطر و میل به محافظت، گاهی باعث می‌شود بزرگ‌ترها ناخواسته همان رفتارهایی را تکرار کنند که خودشان زمانی از آن‌ها آسیب دیده‌اند.
نامه هجدهم گفت‌وگویی است درباره استقلال، مسئولیت، اعتماد و حق انتخاب؛ و درباره اینکه شاید یکی از دشوارترین کارها برای هر نسل، دادن همان آزادی‌ای به نسل بعد باشد که خودش زمانی آرزویش را داشته است.
«نامه‌های ایکس و زد» را با تهیه‌کنندگی و تولید مریم دهکردی، از وب‌سایت و رادیو ایران‌وایر و همچنین اپلیکیشن‌های پادگیر بشنوید.
","author_name":"Maryam Dehkordi"}