در نامه پانزدهم «نامههای ایکس و زد»، گفتوگو به یکی از مهمترین دغدغههای دوران نوجوانی و جوانی میرسد: پذیرفته شدن، دیده شدن و ترس از اینکه شاید برای دوست داشته شدن مجبور باشیم بخشی از خودمان را تغییر دهیم.
«زد» اینبار از «موفرفری» میپرسد که او را واقعاً چگونه میبیند؛ نه برای دلخوشی، بلکه برای اینکه بداند چه ویژگیهایی در او دوستداشتنی و ارزشمند است. او همچنین از فشاری مینویسد که دختران و پسران، هر کدام به شکلی متفاوت، برای پذیرفته شدن در جمع تجربه میکنند.
«موفرفری» در پاسخ، صادقانه از تجربههای خودش میگوید؛ از خندیدن به چیزهایی که برایش خندهدار نبوده، پنهان کردن احساسات و تظاهر به بیتفاوتی برای اینکه کمتر قضاوت شود. او در ادامه، سه ویژگی «زد» را برجسته میکند: پیگیری و رها نکردن موضوعاتی که برایش مهماند، توانایی دیدن و شنیدن واقعی آدمها و عمیق فکر کردن.
نامه پانزدهم گفتوگویی است درباره پذیرش، هویت، فشارهای اجتماعی و یکی از سختترین درسهای بزرگ شدن: اینکه قرار نیست همه ما را دوست داشته باشند و پذیرفته نشدن در یک جمع همیشه به معنای وجود ایرادی در ما نیست.
«نامههای ایکس و زد» را با تهیهکنندگی و تولید مریم دهکردی، از وبسایت و رادیو ایرانوایر و همچنین اپلیکیشنهای پادگیر بشنوید.
","author_name":"Maryam Dehkordi"}