{"version":"1.0","type":"rich","provider_name":"Acast","provider_url":"https://acast.com","height":250,"width":700,"html":"<iframe src=\"https://embed.acast.com/$/6a2c17ee6cf76d774531d6b9/6a945450cbb5391397c39eca?\" frameBorder=\"0\" width=\"700\" height=\"250\"></iframe>","title":"نامه دوازدهم","description":"<p>در اپیزود جدید «نامه‌های ایکس و زد»، مکاتبه میان «ایکس» و «زد» به یکی از شخصی‌ترین و در عین حال کمتر گفته‌شده‌ترین موضوعات می‌رسد: رابطه ما با بدن‌مان و شرمی که جامعه و فرهنگ می‌تواند به آن پیوند بزند.</p><p>«ایکس» در نامه‌اش از تجربه نسلی می‌گوید که بسیاری از مسائل مربوط به بدن برایش با سکوت، پنهان‌کاری و احساس گناه همراه بود. او از نخستین رابطه عاطفی خود و تجربه‌ای تلخ می‌نویسد؛ رابطه‌ای که در آن، خصوصی‌ترین بخش‌های زندگی‌اش به ابزاری برای تهدید و فشار روانی تبدیل شد. تجربه‌ای که در نهایت او را به درکی مهم رساند: بدن ما متعلق به خود ماست و هیچ‌کس حق ندارد به واسطه آن، ما را شرمگین، محدود یا کنترل کند.</p><p>«زد» در پاسخ، از تغییراتی می‌گوید که میان نسل او و نسل‌های پیشین رخ داده است؛ از شکسته شدن برخی تابوها و پذیرفته شدن بیشتر روابط عاطفی تا تلاش نسل جوان برای شناخت بهتر بدن و گفت‌وگوی آزادانه‌تر درباره آن. با این حال، او معتقد است هنوز میان نسل‌ها نوعی شرم و سکوت در صحبت درباره این مسائل باقی مانده است.</p><p>این اپیزود «نامه‌های ایکس و زد» گفت‌وگویی است درباره پذیرش بدن، تابوهای اجتماعی، روابط عاطفی و حق انتخاب؛ درباره عبور از شرم و ترس و رسیدن به این باور که عشق با احترام و خواست متقابل معنا پیدا می‌کند، نه با تهدید و کنترل.</p><p>«نامه‌های ایکس و زد» را با تهیه‌کنندگی و تولید مریم دهکردی، از وب‌سایت و رادیو ایران‌وایر و همچنین اپلیکیشن‌های پادگیر بشنوید.</p>","author_name":"Maryam Dehkordi"}