فاطمه حقیقتپژوه در شهریور ۱۳۸۰ به قتل محمد، همسر صیغهای خود، اعتراف کرد؛ قتلی که به گفته او زمانی رخ داد که محمد قصد تعرض به دختر ۱۴ سالهاش، زهرا، را داشت. فاطمه گفت برای دفاع از دخترش با محمد درگیر شد و او را با روسری خفه کرد. پس از قتل، جسد را تکهتکه و در نقاط مختلف تهران رها کرد و چند ماه بعد خود را به پلیس معرفی کرد.
فاطمه که از نوجوانی تجربه ازدواج اجباری، طلاق و زندگی دشواری را پشت سر گذاشته بود، پس از محاکمه به اعدام محکوم شد. اجرای حکم او دو بار، در سالهای ۱۳۸۳ و ۱۳۸۵، متوقف شد و تلاشهایی نیز برای جلب رضایت اولیای دم صورت گرفت؛ اما سرانجام پس از سالها کشمکش قضایی، ۱۱ آذر ۱۳۸۸ اعدام شد.
در این اپیزود، پرونده فاطمه حقیقتپژوه را مرور میکنیم؛ پروندهای جنایی که پرسشهایی جدی درباره دفاع مشروع، خشونت علیه زنان و دختران و نحوه مواجهه دستگاه قضایی ایران با زنانی مطرح کرد که برای دفاع از خود یا فرزندانشان دست به خشونت میزنند. فاطمه حقیقتپژوه قاتل بود یا مادری که برای نجات دخترش از تعرض، راه دیگری پیش روی خود نمیدید؟
","author_name":"Sina Ghanbarpour"}