این پرونده جنایی پیچیده، شرح مفصلی از تحقیقات پلیسی برای شناسایی «امید برک»، قاتل سریالی زنان در کرج و گیلان است. ماجرا از بهمن ۱۳۸۶ آغاز شد، زمانی که جسد بیلباس و خفهشده یک زن جوان در فاز چهارم مهرشهر کرج کشف شد. این رویداد سرآغاز زنجیرهای از کشفیات مشابه بود؛ جسدهای بیلباس و بستهبندیشده در ملافه که هیچ اثری از هویت یا وسایل شخصیشان نبود، یکی پس از دیگری در مناطق مختلف کرج و اطراف آن پیدا میشدند. این الگو به سرعت کارآگاهان را به این نتیجه رساند که با یک قاتل سریالی مواجه هستند. با هر کشف جدید، تیم جنایی، متشکل از کارآگاهان، پزشکی قانونی و مقامات قضایی، با جدیت به دنبال سرنخها بود.
نقطه عطف پرونده با کشف جسد 'ملیحه' رقم خورد؛ پلیس از طریق آخرین تماس او به شمارهای رسید که به نام زنی با خودروی امویام ۱۱۰ یا پیکان ثبت شده بود. همزمان، کشف رد لاستیک خودرویی با فاصله محور ۱۴۱ سانتیمتر در صحنه جرم، به پلیس کمک کرد تا دایره مظنونین را محدود کند. سپس یک اتفاق مهم رخ داد: فعال شدن تلفن همراه یکی از قربانیان در قزوین و شناسایی صاحب سیمکارت. این زن، 'بهیار'، همسری کارگر داشت و پسری به نام امید. تطابق نام 'امید' با هویت صاحبان خودروهای مظنون، پلیس را به این نام کلیدی رساند.
سرانجام، کارآگاهان با ردیابی یک دستگاه پیکان با پلاک مشخص در پمپ بنزین رامسر، 'امید برک' و همسرش (یا شریک جرمش که در رسانهها به نام ساحره معروف شد) را دستگیر کردند. امید در بازجوییها به قتل ۱۰ زن (۸ زن در کرج و ۲ زن در گیلان) اعتراف کرد و انگیزه خود را ترکیبی از مشکلات مالی و انتقامجویی از زنان به دلیل تجربیات تلخ گذشته عنوان کرد. او مدعی شد که پس از یک حادثه که یک زن سعی در اخاذی از او داشته، تصمیم گرفته هر زنی که سوار ماشین او میشود و به پیشنهادش برای رابطه پاسخ مثبت میدهد را به دلیل 'خیانتکار' بودن به قتل برساند. امید برک در سال ۱۳۸۹ در میدان قدس کرج در ملاء عام اعدام شد، اما نقش و انگیزه دقیق شریک جرمش هنوز در هالهای از ابهام باقی مانده است.
","author_name":"Sina Ghanbarpour"}