پرونده ناپدید شدن محسن معروقی، گرافیسیت و صفحهآرای باسابقه مطبوعات ایران، یکی از پیچیدهترین و غمانگیزترین پروندههای جنایی و مفقودی سالهای اخیر است. محسن که در روزنامههای معتبری همچون شهروند، مغرب، همشهری سرنخ و توسعه فعالیت داشت، با شروع بحران کرونا و رکود کار مطبوعات، ناگزیر شد به توصیه برادران همسرش به عنوان تکنسین برق در کارخانه سیمان شمال واقع در پردیس مشغول به کار شود. غیبت ناگهانی او از اولین روز تیرماه ۱۳۹۹ آغاز شد و با وجود گذشت شش سال از این واقعه، هنوز هیچ اثری از سرنوشت او به دست نیامده است.
این گزارش که توسط سینا قنبرپور، روزنامهنگار حوادث روایت میشود، ابعاد تاریک و مبهم این ماجرا را واکاوی میکند. از زمان اعلام مفقودی محسن، تناقضهای رفتاری و گفتاری فراوانی در اظهارات همسر و برادر همسران او مشاهده شد؛ از ادعای خراب شدن تلفن همراه و رفتن به ماموریت تا ادعای ترک خانه توسط محسن. بررسیهای فنی پلیس نشان داد که دستگاه حضور و غیاب کارخانه سیمان، ورود محسن را در روز حادثه ثبت کرده اما هیچ خروجی برای او ثبت نشده است. با این حال، جستجوی دقیقی در وسعت بزرگ کارخانه و بیابانهای اطراف آن توسط مأموران انجام نگرفت.
پس از گذشت یک سال از پیگیریهای بینتیجه خانواده معروقی، آنها ناچار به طرح شکایت از برادران همسر محسن شدند. همزمان همسر او اقدام به اجرا گذاشتن مهریه و تقاضای طلاق کرد که این موضوع شک و تردیدهای خانواده معروقی را بیشتر کرد. این پرونده به دلیل جابهجایی مکرر بین دادسرای تهران و پردیس دچار اطاله دادرسی شدید شد و تاکنون به عنوان یک معمای حلنشده در آرشیو پلیس آگاهی باقی مانده است.
","author_name":"Sina Ghanbarpour"}