«اساطیر میگن وقتی پاندورا درِ جعبه رو باز کرد، رنجها بیرون ریختن، اما تهِ جعبه یک چیز باقی موند که از همهی اون رنجها قویتر بود: امید. رسالتِ پاندورا قبل از هر چیز، حفظِ همین امیده. امیدی که نه از سرِ بیخیالی، بلکه از دلِ آگاهی و پذیرشِ رنج به دست میاد. هدف ما اینجا، مجهز کردنِ روانِمون به ابزارهای تابآوری و ترسیم یه نقشهی راه برای توسعه فردیه. ما اینجاییم تا یاد بگیریم چطوری وقتی زمین زیر پامون میلرزه، نه فقط تعادلمون رو حفظ کنیم، بلکه رشد هم بکنیم. رسالتِ پاندورا اینه که بهمون یاد بده چطوری وسطِ این طوفانها، معنای شخصیِ زندگیمون رو پیدا کنیم و اون شعلهی امید رو تهِ قلبمون روشن نگه داریم. ما میخوایم از دلِ ویرانیها، یه ساختارِ درونیِ محکم بسازیم؛ جایی که قدرتِ درونیِ ما، خیلی بزرگتر از سایهی ترسهامون بشه.»
","author_name":"Sanaz Niavarani"}