{"version":"1.0","type":"rich","provider_name":"Acast","provider_url":"https://acast.com","height":250,"width":700,"html":"<iframe src=\"https://embed.acast.com/$/69d35b76f44b357ce9dcc1c6/69eb5f7b23929c3a2ae1ec50?\" frameBorder=\"0\" width=\"700\" height=\"250\"></iframe>","title":"سانسور و نوشتن؛ قسمت دوم: محمد یعقوبی","thumbnail_width":200,"thumbnail_height":200,"thumbnail_url":"https://open-images.acast.com/shows/69d35b76f44b357ce9dcc1c6/1777033056275-7b3c0192-c960-43f3-b720-02542337b881.jpeg?height=200","description":"<h1><strong>سانسور و نوشتن؛ </strong></h1><h2><strong>قسمت دوم: محمد یعقوبی</strong></h2><p><br></p><p>شکل مبارزه با سانسور مانند هر امر دیگری به ویژگی‌های کاراکتری و درونیات شخص مبارز مرتبط است.</p><p>در تاریخ طولانی سانسور نویسندگان و آزاداندیشان ایرانی، هر نویسنده‌ی آزاده و مستقلی راهی برای این مبارزه پیدا کرده است. یا به بیانی دیگر همواره در تلاش برای یافتن راهی ست که به جنگ با سانسور برود. سانسوری که در دوره‌های مختلف شکل‌های متفاوتی پیدا می‌کند و به ناچار شیوه‌ی مبارزه هم تغییر می‌کند.</p><p>محمد یعقوبی نمایشنامه‌نویس و کارگردان تئاتر از تجربه‌اش از این مواجهه و البته مبارزه‌اش با سانسور و سانسورچی در حدود دو‌ دهه می‌گوید.&nbsp;</p><p>نکته‌ی قابل توجه در این گفت‌وگو نگاه بازیگوشانه‌ی محمد یعقوبی به سانسور است. و البته این بازیگوشی از ستایش زندگی ، زنده بودن و لذت می‌آید که دقیقا مقابل سانسور قرار می‌گیرد که می‌کشد، تکه پاره می‌کند، از بین می‌برد و لذت را سرکوب می‌کند.</p><p><br></p><p>نسخه تصویری این‌ گفت‌وگو را در یوتیوب زیرورو ببینید.</p>","author_name":"Mehrdad Mohammadi"}