روزهای سخت همیشه میآیند
رودها به دشتهای لخت می رسند، آسمان خالی میماند،
و نفس آدم میگیرد از سنگینی دنیا
اما داستانها ...
داستان ها پناهگاه اند در میان زشتی و نکبت و خشکسالی
در داستانها، میتوانی دوباره نفس بکشی
میتوانی مرداب را ترک کنی جاری شوی تا به دریا
میتوانی گل سرخ ببینی، موسیقی بشنوی، دوباره امید را لمس کنی
داستانها به ما یاد میدهند که حتی در تاریکترین شبها
صدای دیگری هست که درد ما را میفهمد
صدایی که ما را زنده نگه میدارد،
حتی وقتی زمین سخت است و جهان خاموش
و شاید برای همین است که آدمیزاد فقط به نان زنده نمیماند؛ داستان میخواهد و امید
داستانها به ما اجازه میدهند آزاد باشیم، ، دوست بداریم و زیبایی را ببینیم،
حتی وقتی که دنیا میخواهد ما را فراموش کند
قطعه مرداب - گوگوش
سمفونی خرمشهر - مجید انتظامی
بخشی از کتاب زمانه پروانهها
قطعه نان و گل سرخ - جولی کالینز
دکلمهای از فریدون مشیری
شعری از حافظ با خوانش احسان طریقت روی قطعه ای شرقی غمگین - فریدون فرخزاد
بخشی از کتاب آب، بابا، ارباب
قطعه مرداب - حسن شماعیزاده
انتخاب محتوا و متن
مژگان سلمانزاده
احسان طریقت
------------------------
لینک حمایت از طریق سایت حامی باش
------------------------
","author_name":"Ehsan Tarighat"}