تابآوری فقط به این نیست که بعد از شکست دوباره بلند شویم؛ محیطی که در آن بزرگ شدهایم، خانواده، نظام آموزشی و تجربههایی که در طول زندگی داشتهایم، همگی در شکلگیری آن نقش دارند.
در این قسمت با مهدی جعفری گفتگو کردم؛ کسی که بیش از ده سال است در آمریکا زندگی میکند، سه سال دوره پستدکتری خود را در دانشگاه MIT گذرانده و در حال حاضر بهعنوان مشاور ارشد در حوزه انرژی فعالیت میکند.
در این گفتگو از زاویهای متفاوت به موضوع تابآوری نگاه کردیم. درباره نقش خانواده صحبت کردیم و اینکه چرا بسیاری از خانوادهها، گاهی با بهترین نیتها، فرزندانشان را برای مواجهه با شکست و سختیهای واقعی زندگی آماده نمیکنند و بهجای کشف تواناییها و مسیر شخصی فرزند، تلاش میکنند آرزوهای خودشان را از طریق او زندگی کنند.
همچنین درباره نظام آموزشی صحبت کردیم؛ سیستمی که بخش بزرگی از تمرکزش بر دانش و نمره است، اما مهارتهایی مثل تفکر انتقادی، حل مسئله، مهارتهای ارتباطی، تصمیمگیری و مواجهه با شکست را کمتر به ما آموزش میدهد؛ مهارتهایی که شاید در زندگی واقعی به اندازه بسیاری از درسهای مدرسه و دانشگاه اهمیت داشته باشند.
و البته به یکی از واقعیتهای اجتنابناپذیر زندگی رسیدیم: چه بخواهیم و چه نخواهیم، شکست خواهیم خورد. شکست بخشی طبیعی از مسیر هر کسی است که تلاش میکند چیزی بسازد، پیشرفت کند یا مسیر متفاوتی را تجربه کند. مسئله اصلی این نیست که چگونه هیچوقت شکست نخوریم؛ مسئله این است که بعد از شکست چه میکنیم و چگونه دوباره شروع میکنیم.
در این قسمت درباره نقش محیط، خانواده، آموزش، شکست، انتخابهای فردی و مهارتهایی صحبت کردیم که میتوانند به ما کمک کنند در برابر سختیها فقط دوام نیاوریم، بلکه از آنها یاد بگیریم و مسیرمان را ادامه دهیم.
اگر تا امروز از خودتان پرسیدهاید چرا بعضی آدمها بعد از شکست دوباره بلند میشوند، خانواده و محیط چه نقشی در تابآوری ما دارند و چطور میتوان برای سختیهای اجتنابناپذیر زندگی آمادهتر شد، این گفتگو برای شماست.
","author_name":"Mehdi MT"}