Op 1 februari 1918 arriveert een Franse soldaat op het Gare des Brotteaux in Lyon.
Niemand weet wie hij is. Ook hijzelf niet.
Wanneer hij naar zijn naam wordt gevraagd, mompelt hij iets wat lijkt op ‘Anthelme Mangin’, dus heet hij vanaf dat moment Anthelme Mangin.
Maar wie hij is, weet niemand.
Vanaf 1922 is hij onderwerp van een rechtszaak die jaren zal aanhouden: de rechtszaak tussen de families Lamay en Monjoin. Wanneer hij in 1934 op bezoek gaat naar Saint-Maur, waar de familie Monjoin woont, loopt hij op eigen houtje van het station naar het huis.
Toen vier jaar later eindelijk via de rechtbank werd bepaald dat Anthelme Mangin Octave Monjoin moest zijn, waren zijn vader en broer al overleden. De rest van zijn leven bracht Anthelme door in een psychiatrisch ziekenhuis in Parijs.
Met deze anekdote begon een weinig succesvolle, inmiddels bij een kleinere uitgeverij publicerende Nederlandse schrijfster uit Wijster jaren geleden te schrijven aan haar nieuwe roman. En de rest is geschiedenis: ‘De herinnerde soldaat’ belandde op de longlist van de Libris, ontving lang na verschijnen nog vijf ballen en een mea maxima culpa in NRC en daarna was alles anders. Inmiddels is Anjet Daanje een van de succesvolste Nederlandse schrijvers ooit, ze wordt overal ter wereld geprezen en ze blijft altijd haar onverstoorbare zelf: doorschrijven, doorschrijven, doorschrijven.
Over het werk van Daanje – zowel haar succesromans als haar vroege werk – hebben we het in deze 23ste Boeken voor Lezers. Want kon je in al dat eerdere werk, in boekvorm en in haar scenario’s, al de grote geest ontdekken waaruit later het geniale ‘Het lied van ooievaar en dromedaris’ zou ontspruiten? Waarom wordt de ene prachtroman genegeerd en krijgt de ander alle lof?
Speciaal voor de gelegenheid hebben we versterking gevraagd van de enige echte Merel Jansen, theatermaker te Utrecht. Merel houdt onvoorwaardelijk van Daanje, en wij houden onvoorwaardelijk van Merel.
Gedrieën hebben we het over spiritistische seances, fotozwendel, artigiani, seriemoordenaars, soapy romans over soaps, driehoeksverhoudingen, vissenregens, karikaturen, broers en zussen, shellshock, zes ballenrecensies en lezers die zichzelf te barsten interpreteren. Komt er nog meer ter sprake? Tuurlijk! Geert Mak bijvoorbeeld, het eiland Linosa, het meisje Isolina, to boekenkast or not to boekenkast, Woeste Hoogten, ‘Por que te vas’, Martin Simpson in Zaandijk, Michael Chabon, alles wat nog van Salinger op de plank ligt, Schier & Vlie, een theaterversie van Owen Meany, de schrikbarende conclusie dat Heinen & Heinen allebei dyslexie hebben en het antwoord op de eeuwige vraag die ons allen kwelt: Cyriel Buysse of Stijn Streuvels?
Mail: Boekenvoorlezers@gmail.com
Edit: Jonne Seriese, ooievaar én dromedaris.