{"version":"1.0","type":"rich","provider_name":"Acast","provider_url":"https://acast.com","height":250,"width":700,"html":"<iframe src=\"https://embed.acast.com/$/68b22bf275e437e22315557e/68cf252bf5e00f6ca4bad0cf?\" frameBorder=\"0\" width=\"700\" height=\"250\"></iframe>","title":"قسمت چهارده | شیء انگاری زنان  برای فروش بیشتر","thumbnail_width":200,"thumbnail_height":200,"thumbnail_url":"https://open-images.acast.com/shows/68b22bf275e437e22315557e/1789807647003-b48a302b-3403-4a15-90fa-d89cc9b90e21.jpeg?height=200","description":"<p>«برای جلب توجه و برانگیختن ما، به صراحت بیشتری نسبت به قبل نیاز است. در اوایل دهه ۱۹۰۰، بازوها و مچ پاهای برهنه مدل‌های زن همان سطح از برانگیختگی را ایجاد می‌کرد که مدل‌های نیمه‌برهنه امروزی ایجاد می‌کنند. ما می‌توانیم در طول زندگی خود، تغییرات در محتوای صریح جنسی در تلویزیون، فیلم‌ها، کتاب‌ها و سایر اشکال رسانه، فراتر از تبلیغات، را ببینیم.»&nbsp;</p><p><br></p><p><strong>از کتاب زنان زندانی (ص ۱۰۶)</strong></p><p><br></p><p><br></p>","author_name":"U-nes Mohamadi"}