Bu bölümde Mona, yıllardır refleks hâline getirdiği “herkese iyi gelmek zorundayım”, “her şeyi ben toparlamalıyım” ve “ancak işe yararsam severler” scriptlerini fark edip yavaş yavaş kenara koyuyor.
Masadaki bardak düşebilir, ev mükemmel temiz olmayabilir, biri ondan rahatsız olabilir… ve Mona ilk kez şunu soruyor: “Peki ben, kendi hayatımın main karakteri olarak burada nasıl var olmak istiyorum?”
","author_name":"Sinay Kamış"}