[ein teknisk feil på opptaket er no retta]
Eit fortrengt nasjonalt traume, generasjon korona, lablekkasje, bioterrorisme og fugleinfluensa. Ja det er nok å ta tak i når det er snakk om pandemi. Eg spør immunolog Gunnveig Grødeland: kvifor er det så vanskelig å snakke om pandemi?
I dag skal vi snakke om noko som vi helst ikkje vil snakke om
Ja, det er i allefall min påstand.
Det er no over seks år sidan norge stengte ned for koronaviruset - ei heilt uverkelig tid
Ja, det er også seks år sidan pandemien snudde opp-ned på store delar av verda
Sidan myndigheiter innførte massive tiltak
Og sidan land som USA og England opplevde enorme helsekriser grunna sviktande respons.
Men det som er bemerkelsesverdig er kor lite vi har snakka om det i ettertid.
Mange av dei tinga som i Norge ikkje funka i det heile - har vi nesten ikkje diskutert.
Ingen har gått frå stillinga si, ingen massiv kritikk,
Det er mest som vi kollektivt har ønska å berre gå vidare.
Så har vi eigentlig klart å fordøye koronapandemien, og er vi klare til neste pandemi
Som potensielt kan vere myke meir omfattande?
Ja det er mine spørsmål til dagens gjest Gunnveig Grødeland.
Ord for dagen handlar om dette: alt vi skulle ha lært av pandemien, som vi ikkje har lært.
Og kva det seier om evna vår til å handtere kriser som pandemi eller klimaendringar.
\"Kjenn deg sjølv\" er det noko som heiter.
God lytting!
Foto: UiO
","author_name":"KRISTIAN STARHEIM"}