{"version":"1.0","type":"rich","provider_name":"Acast","provider_url":"https://acast.com","height":250,"width":700,"html":"<iframe src=\"https://embed.acast.com/$/6841a00985330fbf4bdfdb68/68fba61e87c8651e8b3835c8?\" frameBorder=\"0\" width=\"700\" height=\"250\"></iframe>","title":"Natalia de Barbaro: Jak nie umiem rozpoznać swoich granic to jest lipa","thumbnail_width":200,"thumbnail_height":200,"thumbnail_url":"https://open-images.acast.com/shows/6841a00985330fbf4bdfdb68/1761322422484-7db2e4b0-95d1-44b7-afcc-00b125235bd1.jpeg?height=200","description":"<p>„Ciało wie, niezależnie od tego, czy je słuchamy, czy nie.” – mówi Natalia de Barbaro w rozmowie z Joanną Chmurą. Gdzie naprawdę biegną nasze granice i co właściwie chronią? Czy umiemy je nazwać? Czy odwaga to krzyk „NIE”, czy raczej ciche „TAK” dla siebie? I co się dzieje, gdy świat nie respektuje naszych słów, a my musimy pozostać przy swoim?</p><p><br></p><p>W tym odcinku usłyszysz o:</p><ul><li> różnicy między terytorium a granicami – dlaczego granice są wtórne, a pierwsze jest to, co „moje”,</li><li>trzech etapach pracy z granicami: rozpoznaniu potrzeb, zakomunikowaniu ich oraz obstawaniu przy swoim i o napięciu, które trzeba wtedy „pomieścić”,</li><li>mądrości ciała i mikro-ćwiczeniach uważności: od „jak się mam?” na światłach po powiedzenie u fryzjera, że woda jest za ciepła,</li><li>zgodzie na „no to trudno” – puszczaniu iluzji maksymalizacji i FOMO bez samooskarżeń,</li><li>kulturze „domyślnej dostępności” kobiet, wstydzie jako regulatorze „co wypada” i o cenie, jaką płacimy za tłumienie złości,</li><li>praktycznych strategiach ochrony terytorium: od odosobnienia i limitów w kalendarzu po wychodzenie z relacji, w których „NIE” nie jest respektowane,</li></ul><p>&nbsp;</p><p>&nbsp;To rozmowa, która oswaja napięcie między przynależnością a autonomią i pokazuje, że granice nie są murem, są troską o to, co w nas żywe. A jeśli największym gestem odwagi jest dziś powiedzieć światu „nie”, by móc sobie powiedzieć „tak”?</p>","author_name":"Onet Audio"}