تاب «امید در تاریکی: تاریخهای ناگفته، احتمالات بیکران» نوشته ربهکا سولنیت، اثری قدرتمند و الهامبخش در ستایش امید است، نه بهعنوان یک خوشبینی سادهلوحانه، بلکه بهمثابه یک نیروی رادیکال و کنشی برای تغییر در جهانی که آیندهاش نامشخص و ناشناخته است. سولنیت با تکیه بر دههها فعالیت اجتماعی خود و خوانشی گسترده از تاریخ محیطزیست، فرهنگ و سیاست، استدلال میکند که فعالان اجتماعی تاریخی طولانی و نادیده گرفتهشده از پیروزیهای تحولآفرین دارند. او معتقد است که پیامدهای مثبت اقدامات ما همیشه بلافاصله قابل مشاهده، مستقیم یا حتی قابل اندازهگیری نیستند و تاریخ سرشار از نمونههایی است که در آن تغییرات بزرگ از دل کنشهای کوچک و به ظاهر بیاهمیت بیرون آمدهاند.
سولنیت با بررسی جنبشهای اجتماعی مختلف، از سقوط دیوار برلین گرفته تا اعتراضات جهانی علیه جنگ عراق و جنبشهای زیستمحیطی، نشان میدهد که چگونه قدرت مردم میتواند تاریخ را دگرگون کند. او امید را نه یک احساس زودگذر، بلکه یک تعهد به عمل و یک استراتژی برای تأثیرگذاری بر آینده میداند. از نظر او، عدم قطعیت آینده، فضایی برای کنشگری و امکانپذیری تغییرات فراهم میآورد و این همان جایی است که امید معنا مییابد و ما را به حرکت وامیدارد.
","author_name":"Ali nasr"}