ژان‌باتیست گرونوی حس بویایی خارق‌العاده‌ای داشت؛ اما خودش تقریباً هیچ بویی نداشت.
وقتی فهمید می‌شود با رایحه احساس آدم‌ها را دستکاری کرد،
دنبال ساختن عطری رفت که هیچ‌کس نتواند در برابرش مقاومت کند.
«عطر» داستان یک قاتل است، اما زیرِ این قصه‌ی تاریک، یک سؤال عجیب‌تر پنهان شده:
اگر بتوانی همه را وادار کنی دوستت داشته باشند، واقعاً دوست‌داشتنی شده‌ای؟
","author_name":"Podcaster"}