{"version":"1.0","type":"rich","provider_name":"Acast","provider_url":"https://acast.com","height":250,"width":700,"html":"<iframe src=\"https://embed.acast.com/$/67b236158fcb78617500b8a5/69999b0e68ec8626d262ddff?\" frameBorder=\"0\" width=\"700\" height=\"250\"></iframe>","title":"بکتاش آبتین | گلوله سر خط","thumbnail_width":200,"thumbnail_height":200,"thumbnail_url":"https://open-images.acast.com/shows/67b236158fcb78617500b8a5/1771674345124-c1a6ca3d-dc86-446b-a646-02df75fbdf64.jpeg?height=200","description":"<p>▨ نام شعر: گلوله سرِ خط</p><p>▨ شاعر: بکتاش آبتین</p><p>▨ با صدای: بکتاش ابتین</p><p>♬ پالایش و تنظیم از بنده نیست</p><p>ــــــــــــــــ</p><p>ادرارِ گرمِ تو روی خاک&nbsp;&nbsp;&nbsp;ترس نبود!</p><p>گلوله سرِ خط...</p><p>از سراشیبیِ خاكريز&nbsp;&nbsp;&nbsp;سكوتی لیز می‌خورَد</p><p>تو نيستی&nbsp;&nbsp;&nbsp;و از پلک‌های خاموشِ تو</p><p>خورشید می‌گذرد&nbsp;</p><p>زندگی مكعبی از خاطرات من بود</p><p>كه هميشه در آن تاب می‌خوردم&nbsp;&nbsp;&nbsp;و عقل</p><p>نمی‌دانم&nbsp;&nbsp;&nbsp;شايد كوششی عرق كرده بر پيشانی‌ام</p><p>(اون‌ورِ خاک‌ريز عقل كار نمی‌كنه سركار!)&nbsp;</p><p>تجربه، خاكسترِ بعد از آتش بود</p><p>و آگاهی&nbsp;&nbsp;&nbsp;آتشِ زير خاكستر</p><p>نمی‌دانم اين حرف‌ها را از كجا آورده‌ام</p><p>اما خواب&nbsp;&nbsp;&nbsp;هُشیاری شيرينی بود در هيچ&nbsp;</p><p>(الدخيل الدخيل</p><p>برو كنار سركار&nbsp;&nbsp;&nbsp;بذار ترتيب اين بی‌شرف‌ها رو بدم&nbsp;</p><p>برادر&nbsp;&nbsp;&nbsp;اينا اسيرن&nbsp;&nbsp;&nbsp;اسيرِ دست‌بسته كه كشتن نداره)&nbsp;</p><p>اينجا جنگه سركار&nbsp;&nbsp;&nbsp;اين سگ‌های هار رو</p><p>فقط خاک معالجه می‌كنه!</p><p>گلوله سرِ خط ...&nbsp;</p><p>در برف&nbsp;&nbsp;&nbsp;جایِ پایِ سرباز عراقی&nbsp;&nbsp;&nbsp;نه</p><p>پایِ سرباز&nbsp;&nbsp;&nbsp;عراقی جا مانده بود</p><p>به خانۀ مورچه آب می‌ريختم</p><p>راستی&nbsp;&nbsp;&nbsp;سربازِ سرماخوردۀ پيش از جنگ [مرگ]</p><p>حنجرۀ تو&nbsp;&nbsp;&nbsp;از سرفۀ كدام تانک</p><p>صاف شد؟!&nbsp;</p><p>رفتم جبهه&nbsp;&nbsp;&nbsp;(رفتم جبهه)</p><p>ديدم دشمن&nbsp;&nbsp;&nbsp;(ديدم دشمن)</p><p>از جا پريدم&nbsp;&nbsp;&nbsp;(از جا پريدم)</p><p>خنجر كشيدم&nbsp;&nbsp;&nbsp;(خنجر كشيدم)</p><p>گفتم ترسو&nbsp;&nbsp;&nbsp;(گفتم ترسو)</p><p>اينجا ايران است&nbsp;&nbsp;&nbsp;(اينجا ايران است)</p><p>مرزِ شيران است&nbsp;&nbsp;&nbsp;(مرزِ شيران است)</p><p>كی خسته‌س؟</p><p>دُش&nbsp;&nbsp;&nbsp;من خسته بودم</p><p>و سایه‌های خاک‌گرفته بر سيمِ خاردار</p><p>تپه را پوشانده&nbsp;بود</p><p>راه قدس از هر كجا می‌گذشت</p><p>از خانۀ من دور بود!</p><p>من از تانک‌های ولگرد&nbsp;&nbsp;&nbsp;جز عربده&nbsp;&nbsp;&nbsp;چيزی نمی‌شنیدم!&nbsp;</p><p>جنگ يقين نمناكی بر جاده بود</p><p>آب نه&nbsp;&nbsp;&nbsp;سراب بود</p><p>درجا می‌زدم وخستگی را&nbsp;&nbsp;&nbsp;</p><p>بر دوش جاده جا می‌گذاشتم&nbsp;&nbsp;&nbsp;اما برای آزادی</p><p>بايد اين موشک را خرجِ هواپيمايی می‌كردم</p><p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;تا معاف شوم!</p><p>(خوش به سعادتت دلاور</p><p>خیلی با صفایی&nbsp;&nbsp;&nbsp;اگه يه جورایی شدی</p><p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;ما&nbsp;&nbsp;&nbsp;رو&nbsp;&nbsp;&nbsp;هم&nbsp;دعا كن)</p><p>دلاور نبودم&nbsp;&nbsp;&nbsp;باصفا نبودم!</p><p>فقط&nbsp;&nbsp;&nbsp;کمک‌خدمۀ موشکِ سهند بودم</p><p>پشت صحنۀ اين فيلم&nbsp;&nbsp;&nbsp;عكس نامزدم</p><p>اشک مرا&nbsp;&nbsp;&nbsp;درآورده بود!&nbsp;</p><p>شهود&nbsp;&nbsp;&nbsp;قصۀ تأخیر بخارِ آب بود</p><p>من مرگ را آواره كرده بودم</p><p>و&nbsp;&nbsp;قبر&nbsp;&nbsp;&nbsp;چاله‌ای زير پايم بود</p><p>جوابِ اين همه سوال را از كجا بياورم؟</p><p>من برای خودم مبارزه می‌كردم</p><p>و آخرين هدف&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;من بودم</p><p>خلاصه روی دوش خودم سوار بودم</p><p>و به جرأت می‌توانم بگويم ماه</p><p>در انديشۀ من روشن می‌شد!</p><p><br></p><p>(گوش كن سرباز&nbsp;&nbsp;&nbsp;تو بايد موشكی باشی</p><p>ضد تانک&nbsp;&nbsp;&nbsp;ضد نفر</p><p>جنگ را از هر طرف بنويسی)</p><p>اما فرمانده&nbsp;&nbsp;&nbsp;اگر جنگ را&nbsp;&nbsp;&nbsp;برعكس بنويسم؟!!</p><p>(گوش كن سرباز</p><p>عمليات يعنی&nbsp;&nbsp;&nbsp;پيش از حمله توی&nbsp;&nbsp;&nbsp;قبر خوابيده باشی</p><p>زيارت عاشورا&nbsp;&nbsp;&nbsp;خوانده باشی</p><p>بی‌آنكه بدانی دويده باشی&nbsp;&nbsp;&nbsp;و بی‌آنكه بفهمی</p><p>لذتی گرم تو را خيس كرده باشد</p><p>شهادت يعنی&nbsp;&nbsp;&nbsp;آفتابی كه آسمان را می‌سوزاند!)&nbsp;</p><p>كمک‌خدمۀ موشک سهند</p><p>هواپيما را انداختی</p><p>اما غروب&nbsp;&nbsp;&nbsp;خونِ لختۀ تو بود!</p><p>با تو ام كمک‌خدمۀ موشک سهند</p><p>تو به قاب عكسی تبدیل شدی</p><p>خيابان&nbsp;&nbsp;&nbsp;به نام تو شد</p><p>و ريش‌های من&nbsp;&nbsp;&nbsp;در عبورِ گام‌های تو&nbsp;&nbsp;&nbsp;سفيد شد!</p><p>با تو ام&nbsp;&nbsp;&nbsp;كمک‌خدمۀ موشک سهند</p><p>تو از شقيقۀ آسمان شره كردی</p><p>پيش از آن كه&nbsp;&nbsp;&nbsp;ماه</p><p>بر آسمان&nbsp;&nbsp;&nbsp;لک زده باشد!</p><p>▨&nbsp;</p><p>بکتاش آبتین</p>","author_name":"Schahrouz Kabiri"}