{"version":"1.0","type":"rich","provider_name":"Acast","provider_url":"https://acast.com","height":250,"width":700,"html":"<iframe src=\"https://embed.acast.com/$/67b236158fcb78617500b8a5/691c228db958098159a5948e?\" frameBorder=\"0\" width=\"700\" height=\"250\"></iframe>","title":"نیما | نیما یوشیج | صدای احمد کیایی","thumbnail_width":200,"thumbnail_height":200,"thumbnail_url":"https://open-images.acast.com/shows/67b236158fcb78617500b8a5/1763451471072-362462b3-2fc0-480a-9784-988d8012e7a3.jpeg?height=200","description":"<p>▨ نام شعر: نیما</p><p>▨ شاعر: نیما یوشیج</p><p>▨ با صدای: احمد کیایی</p><p>▨ پالایش و تنظیم: شهروز</p><p>ـــــــــــــــــ</p><p>از بَرِ این بی‌هنر گردندهٔ بی‌نور</p><p>هست نیما اسمِ یک پروانهٔ مهجور</p><p>مانده از فصلِ بهاران دور</p><p>در خزان زردِ غم جا می‌گزیند</p><p>بر فرازِ گلبنانِ دل بیفسرده نشیند.</p><p>دست سنگینی‌ست</p><p>در درونِ تیرگی‌های عذاب‌انگیز</p><p>که به روی سینهٔ اهریمنان و نابکاران و دروجانشان فرود آید</p><p>هم‌چنین روی جبین نازنینان و فرشتگان ...</p><p>اسم شورافکن یکی گردنده است این اسم</p><p>در زمین نه، بر فراز آسمان نه، در همه جا</p><p>در میان این زمین و آسمان</p><p>از پیِ گمگشتهٔ خود می‌شتابد</p><p>آن زمان که بر بساطِ بی‌نوای خود درآید</p><p>خواهدش از دیده خون بارَد ولیکن</p><p>آوَرَد شرم از وقارِ پهلوانی</p><p>دایماً در پیش روی او بدان‌سانی که او باشد نشسته</p><p>هم‌چو کلهٔ جغد پیری سر فرود آید از او</p><p>در کنار صفحه‌ای در وی خطوطی تیره.</p><p>با وی این پیمان کند که هیچ وقتی</p><p>نه به ترکِ راه و رسم خود بگوید.</p><p>▨&nbsp;</p><p>نیما یوشیج</p><p>شانزدهم خرداد ماه ۱۳۲۱</p>","author_name":"Schahrouz Kabiri"}