{"version":"1.0","type":"rich","provider_name":"Acast","provider_url":"https://acast.com","height":250,"width":700,"html":"<iframe src=\"https://embed.acast.com/$/67b236158fcb78617500b8a5/691c1aaab958098159a3aa9a?\" frameBorder=\"0\" width=\"700\" height=\"250\"></iframe>","title":"نصرت رحمانی | میعاد در لجن","thumbnail_width":200,"thumbnail_height":200,"thumbnail_url":"https://open-images.acast.com/shows/67b236158fcb78617500b8a5/1763449474975-d9de004a-edb8-4f3a-9e0d-ecebf1a054af.jpeg?height=200","description":"<p>▨ نام شعر: میعاد در لجن</p><p>▨ شاعر: نصرت رحمانی</p><p>▨ با صدای: نصرت رحمانی</p><p>▨ پالایش و تنظیم: شهروز</p><p>ــــــــــــــــــــــ</p><p>رقصید</p><p>پر زد، رمید</p><p>از سرِ انگشتِ او پرید</p><p>[سکه]</p><p>گفتم: خط</p><p><br></p><p>پروانه‌ی مسین</p><p>پرواز کرد</p><p>چرخید، چرخید</p><p>پرپر زنان چکید؛ کفِ جویِ پُر لجن.</p><p><br></p><p>تابید، سوخت فضا را نگاه‌ها</p><p>بر هم رسید</p><p>در هم خزید</p><p>در سینه عشق‌های سوخته فریاد می‌کشید:</p><p>ـ ای یأس، ای امید!</p><p><br></p><p>آسیمه‌سر به‌سوی «سکه» تاختیم</p><p>از مرز هست و نیست</p><p>تا جوی پُر لجن</p><p>با هم شتافتیم</p><p>آنگه نگاه را به تنِ سکه بافتیم.</p><p><br></p><p>پروانهٔ مسین</p><p>آیینه‌وار! بر پا نشسته بود در پهنهٔ لجن!</p><p>و هر دو روی آن</p><p>خط بود</p><p>خطی به‌سوی پوچ، خطی به مرز هیچ</p><p><br></p><p>اندوه لِرد بست</p><p>در قلبواره‌اش</p><p>و خنده را شیار لبانش مکید و گفت:</p><p>پس… آه، نقش شیر!؟</p><p>رویید اشک</p><p>خاموش گشت.</p><p><br></p><p>گفتم:</p><p>کُنام شیر لجن‌زار نیست، نیست!</p><p>خط است و خال</p><p>گذرگاهِ کرم‌ها</p><p>اینجا نه کشتگاه عشق و غرور است</p><p>میعادگاه زشتی و پستی‌ست.</p><p><br></p><p>از هم گریختیم</p><p>بر خط سرنوشت</p><p>خونآبه ریختیم.</p><p>ما هر دو باختیم</p><p>ما هر دو باختیم.</p><p>▨</p><p>نصرت رحمانی</p><p>از دفتر شعر »میعاد در لجن»</p><p>منتشر شده به سال ۱۳۳۵</p>","author_name":"Schahrouz Kabiri"}