{"version":"1.0","type":"rich","provider_name":"Acast","provider_url":"https://acast.com","height":250,"width":700,"html":"<iframe src=\"https://embed.acast.com/$/67b236158fcb78617500b8a5/691c17ea295fc6e848974878?\" frameBorder=\"0\" width=\"700\" height=\"250\"></iframe>","title":"کارو (کاراپت دردریان) | بر سنگ مزار","thumbnail_width":200,"thumbnail_height":200,"thumbnail_url":"https://open-images.acast.com/shows/67b236158fcb78617500b8a5/1763448756934-42155a6d-92c2-47f5-902b-3979fc621887.jpeg?height=200","description":"<p>▨ نام شعر: بر سنگ مزار (الا ای رهگذر)</p><p>▨ شاعر: کارو</p><p>▨ با صدای: کارو</p><p>▨ پالایش و تنظیم: شهروز</p><p>ـــــــــــــــــ</p><p>اَلا ای رهگذر! منگر چنين بيگانه بر گورم</p><p>چه می‌خواهی؟ چه می‌جويی در اين كاشانه‌ی عورم؟</p><p>چه‌سان گويم؟ چه‌سان گريَم حديث قلب رنجورم؟</p><p><br></p><p>از اين خوابيدنِ در زير سنگ و خاک و خون خوردن</p><p>نمی‌دانی، چه می‌دانی كه آخر چيست منظورم؟</p><p><br></p><p>تن من لاشه‌ی فقر است و من زندانیِ زورم</p><p>كجا می‌خواستم مردن!؟ حقيقت كرد مجبورم</p><p><br></p><p>چه شب‌ها تا سحر عريان، به سوزِ فقر لرزيدم</p><p>چه ساعت‌ها كه سرگردان، به ساز مرگ رقصيدم</p><p>از اين دورانِ آفت‌زا، چه آفت‌ها كه من ديدم</p><p><br></p><p>سكوت زجر بود و درد بود و ماتمِ زندان</p><p>هر آن باری كه من از شاخسارِ زندگی چيدم</p><p><br></p><p>فتادم در شب ظلمت، به قعر خاك، پوسيدم</p><p>ز بس كه با لب محنت،‌ زمينِ فقر بوسيدم</p><p><br></p><p>كنون كز خاك غم پُر گشته اين صد پاره دامانم</p><p>چه می‌پرسی كه چون مردم؟ چه‌سان پاشيده شد جانم؟</p><p>چرا بيهوده اين افسانه‌های كهنه بر خوانم؟</p><p><br></p><p>ببين پايان كارم را و بستان دادم از دهری</p><p>كه خونِ ديده، آبم كرد و خاکِ مرده‌ها، نانم</p><p><br></p><p>همان دهری كه با پستی به سندان كوفت دندانم</p><p>به جرم آن‌که انسان بودم و می‌گفتم انسانم</p><p><br></p><p>ستم خونم بنوشيد و بكوبيدم به بدمستی</p><p>وجودم حرف بی‌جايی شد اندر مكتب هستی</p><p>شكست و خرد شد، افسانه شد، روزم به صد پستی</p><p><br></p><p>كنون ای رهگذر! در قلبِ اين سرمای سرگردان</p><p>برای خدمتی ناچیز کن آزاد اگر هستی؛</p><p>به جای گريه، بر قبرم بكن با خونِ دل، دستی</p><p>كه: تنها قسمتش زنجير بود از عالم هستی</p><p><br></p><p>نه غم‌خواری، نه دلداری، نه كس بودم در اين دنيا</p><p>{در عمق سينه زحمت، نفس بودم در اين دني}</p><p>همه بازيچه پول و هوس بودم در اين دنيا</p><p>{پر و پا بسته مرغی در قفس بودم در اين دنيا}</p><p>به شب های سكوت كاروان تيره‌بختی‌‌ها</p><p>سراپا نغمه‌ی عصيان، جرس بودم در اين دنيا</p><p><br></p><p>به فرمانِ حقيقت رفتم اندر قبر، با شادی</p><p>كه تا بيرون كشم از قعرِ ظلمت، نعشِ آزادی!</p><p>▨&nbsp;</p><p>کاراپت دردریان (متخلص به کارو)</p><p>ــــــــــــــــ</p><p>پی‌نوشت اول: در نسخه‌ی چاپ شده، چند سطر اضافه‌تر از خوانش شاعر وجود دارد که در اینجا داخل آکولاد {} آمده است.</p>","author_name":"Schahrouz Kabiri"}