{"version":"1.0","type":"rich","provider_name":"Acast","provider_url":"https://acast.com","height":250,"width":700,"html":"<iframe src=\"https://embed.acast.com/$/67b236158fcb78617500b8a5/691c172d67ed28baec0c5d58?\" frameBorder=\"0\" width=\"700\" height=\"250\"></iframe>","title":"اسماعیل خویی | رباعیات | بخش اول","thumbnail_width":200,"thumbnail_height":200,"thumbnail_url":"https://open-images.acast.com/shows/67b236158fcb78617500b8a5/1763448593274-8c26402c-afc9-4781-ada2-11c80496bcf4.jpeg?height=200","description":"<p>▨ نام شعر: منتخبی از رباعیات خویی - بخش اول</p><p>▨ شاعر: اسماعیل خویی</p><p>▨ با صدای: اسماعیل خویی</p><p>▨ پالایش و تنظیم: شهروز</p><p>ــــــــــــــــــــــــ</p><p>دو بیتی‌هایی که در این بخش می‌شنوید، عمدتا به افتخار مهدی اخوان ثالث (م.امید) و دیدن دوباره‌ی او سروده شده است.</p><p>ــــــــــــــــــــــــ</p><p>گفت آزادی، گفتمش میرِ من است</p><p>گفتا شادی، گفتم اکسیرِ من است</p><p>گفت آینده، گفتم آنک پسرم</p><p>گفتا که امید، گفتم او پیرِ من است</p><p>▨&nbsp;</p><p>جان‌پاره‌ی دل‌نوازی از میهنِ من</p><p>می‌آید و جان فزاید اندر تنِ من</p><p>می‌آید و من چنان به خود می‌آیم</p><p>که انگار به من باز می‌آید منِ من</p><p>▨&nbsp;</p><p>نه‌ز حشمت و نه‌ز حکمت و نه‌ز جادوی ما</p><p>کز لطفِ خود است رامِ ما آهوی ما</p><p>نومیدی ما لاف و گزاف است و دروغ</p><p>وقتی که امید خود می‌آید سوی ما&nbsp;</p><p>▨&nbsp;</p><p>یک دشت مزار و جانِ غم‌باره‌ی من</p><p>آن میهن من، این منِ آوراه‌ی من</p><p>با این همه تا امید باشد، گو باش</p><p>صد خنجر زخم و دلِ صد پاره‌ی من</p><p>▨&nbsp;</p><p>خورشید اگرچه ناپدید آمده است</p><p>یک گوشه از آفاق سپید آمده است</p><p>گوید دل من که: ناامید آمده‌آم</p><p>گویم: دلِ من مگو! امید آمده است!</p><p>▨&nbsp;</p><p>نیمی بیم است زندگی، نیم امید</p><p>زاید ز امید بیم و، از بیم امید</p><p>ور زان که خلاف آمدِ این می‌جویی</p><p>بنگر که من آمدم پس از میم امید</p><p>▨</p><p>اسماعیل خویی</p>","author_name":"Schahrouz Kabiri"}