{"version":"1.0","type":"rich","provider_name":"Acast","provider_url":"https://acast.com","height":250,"width":700,"html":"<iframe src=\"https://embed.acast.com/$/67b236158fcb78617500b8a5/691b27f957f5aae25251b86d?\" frameBorder=\"0\" width=\"700\" height=\"250\"></iframe>","title":"محمدعلی سپانلو | سفرنامه","thumbnail_width":200,"thumbnail_height":200,"thumbnail_url":"https://open-images.acast.com/shows/67b236158fcb78617500b8a5/1763387348731-3a929805-e977-4996-bbeb-530e9843e74c.jpeg?height=200","description":"<p>▨ نام شعر: سفرنامه</p><p>▨ شاعر: محمدعلی سپانلو</p><p>▨ با صدای: محمدعلی سپانلو</p><p>▨ پالایش و تنظیم: شهروز</p><p>ـــــــــــــــــــــــــــــــ&nbsp;</p><p>من که جاهل‌ترین شاعرانم</p><p>می‌شمارم قدم‌های روزِ نوین را</p><p>کند و خفه بر کتل پا نهاده‌ست</p><p>روز، این روحِ تنها</p><p>چهره‌پوشانده در عینکِ مه</p><p>راه‌های مرا می‌شناسد</p><p>من سایهٔ روشنش را&nbsp;</p><p>بر عروقم چه خوش می‌شناسم</p><p><br></p><p>ای سفر باز شو در بیابان</p><p>در تب و شعرِ شن گام بردار</p><p>مصرع گام‌های فراری</p><p>منشعات صداهای صحراست&nbsp;</p><p><br></p><p>ای سفر در بیابان رها باش</p><p>با تو شب، نور و آیینه‌کاری</p><p>کهکشان انعکاس شن توسن</p><p>ماه تمثیلی از آب‌هایت</p><p><br></p><p>من که جاهل‌ترین شاعرانم</p><p>ابر مکّار را می‌شناسم</p><p>زیر باران و باد سبک‌خیز</p><p>در سرم راه‌های ستاره‌ست</p><p><br></p><p>زیر فواره‌ی نیل‌دوزان</p><p>شعله خیزد ز گلدانِ صحرا</p><p>چشمت آیینهٔ نشر خورشید</p><p>در شبی جاودانه‌ست بینا</p><p>پشت پلک تو کوکب دمیده‌ست</p><p><br></p><p>از غروبی خنک تا سحرگاه</p><p>راه تنها و نامهربان ماه</p><p>گاه یک صندلی می‌؛ذارند</p><p>بر درِ کافه‌های بیابان</p><p>می‌توانی بیاسایی از کار</p><p>خیره گردی حریقی دگر را</p><p>لحظه‌ای در گلستانِ آتش</p><p>کاکلِ نخل، تپهٔ ریگ را سبز کرده‌ست</p><p><br></p><p>ایستگاهی‌ست پر از باران</p><p>در چشمِ تو آویزان</p><p>چمدانی در دست</p><p>پشتِ خورجین سفر</p><p>دریا گسترده‌ست</p><p><br></p><p><br></p><p>ابرِ(؟) چشمک‌زن</p><p>تابلوی اعلانات</p><p>دکّهٔ ویران</p><p><br></p><p>من ز ویرانه چه با خود بردم؟</p><p>کهنه‌بارانی من در شب</p><p>خیمه‌ای بود نگهبانِ فلک</p><p>پاره‌کفشی و تهی‌خورجینی</p><p>پای بر تارکِ دریا شبِ من</p><p>از سفرنامه و حس آباد است</p><p>زیر عریانیِ مکّارِ طبیعت</p><p>همه پوشاکیِ من</p><p>لعبتیِ باد است</p><p><br></p><p>تا بلوغِ مفرق در جنگل</p><p>شاهراهی‌ست که در قلب مدائن می‌آغازد</p><p>برقِ دندان‌ها در جلوخانِ هتل‌ها</p><p>در خیابانِ بدون گذرا</p><p>عابری گوش‌به‌زنگم</p><p>زیر این طاق‌نمای نمناک</p><p><br></p><p>سفرم در اتوبوسی بود</p><p>که مرا نیمه‌شبان در هتلِ کهنه نهاد</p><p>شیشه‌ای چرک به مهتابیِ پرباران وا می‌شد</p><p>و بر آن می‌تابید</p><p>مه افسانه‌ایِ مغربیِ کولی</p><p><br></p><p>احتیاجم بود</p><p>که به ولگردی ِ بعدازظهرم برگردم</p><p>زیر خورشیدِ زمستانی تبخیر شوم</p><p>مثل هر چیز ِ جوانِ وطنم، پیر شوم</p><p><br></p><p>احتیاجِ دگری بود که من</p><p>مثل هر چیزِ جدیدی که زمستانی نیست</p><p>این زمستان را هم&nbsp;بین کسانِ دگری باشم</p><p>که به یخ مثل زمین ایمان دارند</p><p><br></p><p>بروید</p><p>تا به رویایِ گل یخ که تحرک را در خاطره بیدار نگه می‌دارد</p><p>ای جماعات خیالی</p><p>مانده در توریِ لاینقعِ باران</p><p>▨</p><p>محمدعلی سپانلو</p><p>از دفتر شعر رگبار</p>","author_name":"Schahrouz Kabiri"}