{"version":"1.0","type":"rich","provider_name":"Acast","provider_url":"https://acast.com","height":250,"width":700,"html":"<iframe src=\"https://embed.acast.com/$/67b236158fcb78617500b8a5/691ad071243c8d8870081376?\" frameBorder=\"0\" width=\"700\" height=\"250\"></iframe>","title":"فریدون توللی | کارون | صدای ایرج گرگین","thumbnail_width":200,"thumbnail_height":200,"thumbnail_url":"https://open-images.acast.com/shows/67b236158fcb78617500b8a5/1763364941806-f8981fa1-868f-4570-b33f-e09b0e088f66.jpeg?height=200","description":"<p>▨ نام شعر: کارون (بلم)</p><p>▨ شاعر: فریدون توللی</p><p>▨ با صدای: ایرج گرگین</p><p>▨ پالایش و تنظیم: شهروز</p><p>ـــــــــــــــــ</p><p>بلم آرام چون قویی سبك‌بال</p><p>به نرمی بر سرِ كارون همی رفت</p><p><br></p><p>به نخلستانِ ساحل قرصِ خورشید</p><p>ز دامان افق بیرون همی رفت&nbsp;</p><p><br></p><p>شفق بازی‌كنان در جنبشِ آب</p><p>شكوه دیگر و راز دگر داشت</p><p><br></p><p>به دشتی پر شقایق باد سرمست</p><p>تو پنداری كه پاورچین گذر داشت&nbsp;</p><p><br></p><p>جوان پارو زنان بر سینهٔ موج</p><p>بلم می‌راند و جانش در بلم بود</p><p><br></p><p>صدا سرداده غمگین در رهِ باد</p><p>گرفتار دل و بیمار غم بود:&nbsp;</p><p><br></p><p>-«دو زُلفونِت بُوِد تارِ رُبابُم</p><p>چه می خواهی از این حالِ خرابُم</p><p>تو كه با مو سرِ یاری نداری</p><p>چرا هر نیمه شو آیی به خوابُم»</p><p>&nbsp;</p><p>درون قایق از باد شبانگاه</p><p>دو زلفی نرم‌نرمک تاب می‌خورد</p><p><br></p><p>زنی خم گشته از قایق بر امواج</p><p>سر انگشتش به چینِ آب می‌خورد&nbsp;</p><p><br></p><p>صدا چون بوی گل در جنبش آب</p><p>به آرامی به هر سو پخش می‌گشت</p><p><br></p><p>جوان می‌خواند سرشار از غمی گرم</p><p>پِیِ دستی نوازش‌بخش می‌گشت:&nbsp;</p><p><br></p><p>-«تو كه نوشُم نِئی نیشُم چرایی</p><p>تو كه یارُم نِئی پیشُم چرایی</p><p>تو كه مرهم نِئی زخمِ دلُم را</p><p>نمک‌پاشِ دل ریشُم چرایی»&nbsp;</p><p><br></p><p>خموشی بود و زن در پرتو شام</p><p>رخی چون رنگِ شب نیلوفری داشت</p><p>ز آزار جوان دلشاد و خرسند</p><p>سَری با او، دلی با دیگری داشت&nbsp;&nbsp;</p><p><br></p><p>ز دیگر سویِ كارون زورقی خُرد</p><p>سبک بر موج لغزان پیش می‌راند</p><p>چراغی كورسو می‌زد به نی‌زار</p><p>صدایی سوزناک از دور می‌خواند</p><p><br></p><p>نسیمی این پیام آورد و بگذشت:</p><p>«چه خوش بی، مهربونی از دو سر بی»</p><p>جوان نالید زیرِ لب به افسوس:</p><p>«كه یك سر مهربونی، دردسر بی»</p><p>▨&nbsp;</p><p>فریدون توللی - ۱۳۲۷</p><p>از دفتر شعر نافه</p>","author_name":"Schahrouz Kabiri"}