{"version":"1.0","type":"rich","provider_name":"Acast","provider_url":"https://acast.com","height":250,"width":700,"html":"<iframe src=\"https://embed.acast.com/$/67b236158fcb78617500b8a5/69145e45543edcb560ef24e6?\" frameBorder=\"0\" width=\"700\" height=\"250\"></iframe>","title":"بهرام بیضایی | ز گهواره تا گور زور است و زور","thumbnail_width":200,"thumbnail_height":200,"thumbnail_url":"https://open-images.acast.com/shows/67b236158fcb78617500b8a5/1772197957257-ddd74a9c-fe89-4b71-a71d-f1f5a7dbf3e9.jpeg?height=200","description":"<p>▨ نام شعر: ز گهواره تا گور زور است و زور</p><p>▨ شاعر: بهرام بیضایی</p><p>▨ با صدای: بهرام بیضایی</p><p>♬ پالایش و تنظیم: شهروز کبیری&nbsp;</p><p>ــــــــــــــــ</p><p>این شعر در رثا و بزرگ‌داشتِ سیمین بهبهانی سروده شده است.</p><p>ــــــــــــــــ</p><p>ز گهواره تا گور زور است و زور</p><p>خداوند زورا در افتی به گور</p><p><br></p><p>به نفرین چرا باید آغاز کرد</p><p>به اشک از چه داری دو چشمِ نمور</p><p><br></p><p>هنر نیست نفرینِ نامردمان</p><p>تو در مویه، ایشان به جشن و سرور</p><p><br></p><p>پیِ گور خود رفت چابک‌سوار</p><p>بدان دخمه بردش پیِ خویش گور</p><p><br></p><p>به سیمین بگو ای که نامت بلند</p><p>که هم‌تای خویشی و از خویش دور</p><p><br></p><p>گشودی سخن را درِ بسته‌ای</p><p>ز خورشید گفتی و از موشِ کور</p><p><br></p><p>ز گورت کشیدند، گوری دگر</p><p>چنان مرده‌دزد و چنان مرده‌شور</p><p><br></p><p>که این گوربانان ز مرگ آمدند</p><p>به مرگ‌اند زنده، به مرگ‌اند جور</p><p><br></p><p>چه رنجی و نالی و سوزی به درد</p><p>مرنج و مسوز و منال و مشور</p><p><br></p><p>خدای سخن را مگر گور بود</p><p>از این بی‌هنر لشگرِ سلم و تور</p><p><br></p><p>مگر قره‌العین در چاه نیست</p><p>که باز آیدش چه‌چه از چاهِ دور</p><p><br></p><p>شبی مرگبار است پر تندرخش</p><p>نه پیداست سوگ و نه پیداست سور</p><p><br></p><p>سفید است چشمِ شبِ روسیاه</p><p>پدر دشنه زد در {بر} جگرگاهِ پور</p><p><br></p><p>یکی بت شکستند و خود بت شدند</p><p>تن از تب بسوزانَدَم چون تنور</p><p><br></p><p>که گورِ جوانان برآورده‌اند</p><p>چه آهو به دام و چه ماهی به تور</p><p><br></p><p>نگفتند موری که دانه‌کش است</p><p>نگفتند آیا میازار مور</p><p><br></p><p>گذشت آن‌که مردم بخوانی رمه</p><p>گذشت آن‌که مردم ببینی ستور</p><p><br></p><p>چنین است انجام آن خوابِ خوش</p><p>که شب گربه آمد به چشم آن سمور</p><p><br></p><p>چه نالی که گیتی چنین هم نماند</p><p>خرد آمد آری‌و بشکست زور</p><p><br></p><p>ز خونِ سیاوش برآمد نهال</p><p>که گرسیوزش کُشت و تیغِ دَمور</p><p><br></p><p>ندیدند یاران و کی می‌رسد</p><p>که پرده براندازد از خویش هور</p><p><br></p><p>چه شیرین سرودی شود روزِ تلخ</p><p>چه شوری در افتد در آوای شور</p><p><br></p><p>به هر گوشه آوازه‌ای سر دهند</p><p>بخوانند چامه به زخمِ چگور</p><p><br></p><p>که سیمین به زر نامِ خود برنوشت</p><p>بهشتِ سخن را نه بر سنگِ گور</p><p>▨&nbsp;</p><p>بهرام بیضایی</p>","author_name":"Schahrouz Kabiri"}