{"version":"1.0","type":"rich","provider_name":"Acast","provider_url":"https://acast.com","height":250,"width":700,"html":"<iframe src=\"https://embed.acast.com/$/67b236158fcb78617500b8a5/69145d93830e2623bfb114e2?\" frameBorder=\"0\" width=\"700\" height=\"250\"></iframe>","title":"حافظ | زلف‌آشفته | دکلمه فرامرز اصلانی","thumbnail_width":200,"thumbnail_height":200,"thumbnail_url":"https://open-images.acast.com/shows/67b236158fcb78617500b8a5/1762942302411-6b68d46c-1b8e-4f64-9554-64e9b04978ac.jpeg?height=200","description":"<p>▨ نام شعر: زلف آشفته</p><p>▨ شاعر: حضرت حافظ</p><p>▨ با صدای: فرامرز اصلانی</p><p>▨ پالایش و تنظیم: شهروز</p><p>ــــــــــــــــــــــ</p><p>زلف‌آشفته و خِوی‌کرده و خندان‌لب و مست</p><p>پیرهن‌چاک و غزل‌خوان و صُراحی در دست</p><p><br></p><p>نرگسش عَربده‌جوی و لبش افسوس‌کنان</p><p>نیم‌شب، دوش به بالین من آمد، بنشست</p><p><br></p><p>سر فرا گوش من آورد به آوازِ حزین</p><p>گفت: ای عاشقِ دیرینهٔ من، خوابت هست؟</p><p><br></p><p>عاشقی را که چنین بادهٔ شبگیر دهند</p><p>کافر عشق بُوَد گر نشود باده پرست</p><p><br></p><p>برو ای زاهد و بر دُردکشان خرده مگیر</p><p>که ندادند جز این تُحفه به ما روزِ الست</p><p><br></p><p>آن چه او ریخت به پیمانهٔ ما نوشیدیم</p><p>اگر از خَمرِ بهشت است وگر بادهٔ پست {مست})</p><p><br></p><p>خندهٔ جامِ می و زلفِ گره‌گیرِ نگار</p><p>ای بسا توبه که چون توبه حافظ بشکست</p><p>▨</p>","author_name":"Schahrouz Kabiri"}