{"version":"1.0","type":"rich","provider_name":"Acast","provider_url":"https://acast.com","height":250,"width":700,"html":"<iframe src=\"https://embed.acast.com/$/67b236158fcb78617500b8a5/68d93ab3acc34956e625a32c?\" frameBorder=\"0\" width=\"700\" height=\"250\"></iframe>","title":"هوشنگ ابتهاج | اشارات نظر","thumbnail_width":200,"thumbnail_height":200,"thumbnail_url":"https://open-images.acast.com/shows/67b236158fcb78617500b8a5/1759066779881-a50ac364-15e4-4225-93fb-6ec2946a54eb.jpeg?height=200","description":"<p>▨ نام شعر: اشارات نظر (نشود فاش کسی آنچه میان من و توست)</p><p>▨ شاعر: هوشنگ ابتهاج</p><p>▨ با صدای: هوشنگ ابتهاج</p><p>▨ پالایش و تنظیم: شهروز</p><p>____________</p><p>‌نشود فاش ِ کسی آنچه میان من و توست</p><p>تا اشارات نظر، نامه‌رسان من توست</p><p><br></p><p>گوش کن! با لب خاموش سخن می‌گویم</p><p>پاسخم گو به نگاهی که زبان من و توست</p><p><br></p><p>روزگاری شد و کس مَرد ِ ره ِ عشق ندید</p><p>حالیا چشم ِ جهانی نگران من و توست</p><p><br></p><p>گرچه در خلوت ِ راز ِ دل ِ ما کس نرسید</p><p>همه جا زمزمه‌ی عشق ِ نهان ِ من و توست</p><p><br></p><p>این همه قصه‌ی فردوس و تمنای بهشت</p><p>گفت و گویی و خیالی ز جهان ِ من و توست</p><p>&nbsp;</p><p>گو بهار ِ دل و جان باش و خزان باش، ار نه</p><p>ای بسا باغ و بهاران که خزان من و توست</p><p><br></p><p>نقش ِ ما گو ننگارند به دیباچه‌ی عقل</p><p>هرکجا نامه‌ی عشق است نشان من و توست</p><p><br></p><p>&nbsp;سایه ز آتشکده‌ی ماست فروغ مَه و مهر</p><p>وه از این آتش ِ روشن که به جان من و توست</p><p>▨</p><p>هوشنگ ابتهاج این غزل را در بیست و یک سالگی سروده است.</p>","author_name":"Schahrouz Kabiri"}