{"version":"1.0","type":"rich","provider_name":"Acast","provider_url":"https://acast.com","height":250,"width":700,"html":"<iframe src=\"https://embed.acast.com/$/67b236158fcb78617500b8a5/68d938a8730cf5a7470ba04b?\" frameBorder=\"0\" width=\"700\" height=\"250\"></iframe>","title":"نیما یوشیج | وای بر من","thumbnail_width":200,"thumbnail_height":200,"thumbnail_url":"https://open-images.acast.com/shows/67b236158fcb78617500b8a5/1759066260508-765ece86-9d26-4e32-8135-e2bcb12ead8f.jpeg?height=200","description":"<p>▨ نام شعر: وای بر من</p><p>▨ شاعر: نیما یوشیج</p><p>▨ با صدای: احمد کیایی</p><p>▨ پالایش و تنظیم: شهروز</p><p>ـــــــــــــــــ</p><p>کشتگاهم خشک ماند و یک‌سره تدبیرها</p><p>گشت بی‌سود و ثمر</p><p>تنگنای خانه‌ام را یافت دشمن با نگاه حلیه‌اندوزش</p><p>وای بر من! می‌کند آماده بهر سینه‌ی من تیرهایی</p><p>که به زهر کینه آلوده ست.</p><p><br></p><p>پس به جاده‌های خونین کلّه‌های مردگان را</p><p>به غبار قبرهای کهنه‌اندوده</p><p>از پس دیوار من بر خاک می‌چیند</p><p>وز پی آزارِ دل‌آزردگان</p><p>در میان کله‌های چیده بنشیند</p><p>سرگذشت زجر را خواند.</p><p><br></p><p>وای بر من!</p><p>در شبی تاریک از اینسان</p><p>بر سر این کلّه‌ها جنبان</p><p>چه کسی آیا ندانسته گذارد پا؟</p><p>از تکان کله‌ها آیا سکوت این شب سنگین</p><p>-کاندر آن هر لحظه مطرودی فسون تازه می بافد-</p><p>کی که بشکافد؟</p><p>یک ستاره از فساد خاک وارسته</p><p>روشنایی کی دهد آیا</p><p>این شب تاریک دل را؟</p><p>عابرین! ای عابرین!</p><p>بگذرید از راه من بی هیچ گونه فکر</p><p>دشمن من می‌رسد، می‌کوبدم بر در</p><p>خواهدم پرسید نام و هر نشان دیگر.</p><p>وای بر من!</p><p>به کجای این شب تیره بیاویزم قبای ژنده‌ی خود را</p><p>تا کشم از سینه‌ی پر درد خود بیرون</p><p>تیرهای زهر را دلخون؟</p><p>وای بر من!</p><p>▨&nbsp;</p><p>نیما یوشیج</p><p>بیست و چهارم بهمن ماه ۱۳۱۸</p>","author_name":"Schahrouz Kabiri"}