{"version":"1.0","type":"rich","provider_name":"Acast","provider_url":"https://acast.com","height":250,"width":700,"html":"<iframe src=\"https://embed.acast.com/$/67b236158fcb78617500b8a5/68371f49998551779fa81ce1?\" frameBorder=\"0\" width=\"700\" height=\"250\"></iframe>","title":"نیما یوشیج | خنده‌ی سرد","thumbnail_width":200,"thumbnail_height":200,"thumbnail_url":"https://open-images.acast.com/shows/67b236158fcb78617500b8a5/1748442885757-fb93aa1a-6aab-45b2-a862-ff0ca44ee40f.jpeg?height=200","description":"<p>▨ نام شعر: خنده سرد</p><p>▨ شاعر: نیما یوشیج</p><p>▨ با صدای: احمد کیایی</p><p>▨ پالایش و تنظیم: شهروز</p><p>ـــــــــــــــــ</p><p>صبحگاهان که بسته می‌مانَد</p><p>ماهی آبنوس در زنجیر</p><p>دم طاووس پر می‌افشاند</p><p>روی این بام تن‌بشُسته زقیر.</p><p><br></p><p>چهره‌سازانِ این سرای درشت</p><p>رنگدان‌ها گرفته‌اند به کف</p><p>می‌شتابد ددی شکافته‌پشت</p><p>بر سرِ موج‌های هم‌چو صدف.</p><p><br></p><p>خنده‌ها می‌کنند از همه‌سو</p><p>بر تکاپوی این سحرخیزان</p><p>روشنان سربه‌سر در آب فرو</p><p>به یکی موی گشته آویزان.</p><p><br></p><p>دل‌ربایانِ آب بر لب آب</p><p>جای بگرفته‌اند .</p><p>رهروان با شتاب و در تک و تاب</p><p>پای بگرفته‌اند.</p><p><br></p><p><br></p><p>لیک بادِ دمنده می‌آید</p><p>سرکشَ و تند</p><p>لب از این خنده بسته می‌ماند</p><p>هیکلی ایستاده می‌پاید.</p><p><br></p><p>صبح چون کاروانِ دزد زده</p><p>می‌نشیند فسرده</p><p>چشم بر دزدِ رفته می‌دوزد</p><p>خنده‌ی سرد را می‌آموزد .</p><p>▨&nbsp;</p><p>نیما یوشیج</p><p>اسفندماه ۱۳۱۹</p>","author_name":"Schahrouz Kabiri"}