{"version":"1.0","type":"rich","provider_name":"Acast","provider_url":"https://acast.com","height":250,"width":700,"html":"<iframe src=\"https://embed.acast.com/$/67b236158fcb78617500b8a5/683412f31f23c48446199cd7?\" frameBorder=\"0\" width=\"700\" height=\"250\"></iframe>","title":"فروغ فرخ‌زاد | به سوی ما بیا","thumbnail_width":200,"thumbnail_height":200,"thumbnail_url":"https://open-images.acast.com/shows/67b236158fcb78617500b8a5/1748243150664-09d89449-ab27-4550-9beb-42d679b79c50.jpeg?height=200","description":"<p>▨ نام قطعه: به سوی ما بیا</p><p>▨ شاعر: فروغ فرخ‌زاد</p><p>▨ با صدای: فروغ فرخ‌زاد</p><p>▨ پالایش و تنظیم: شهروز</p><p>ـــــــــــــــــ</p><p>و تو ای فراموش شده‌ی روزها</p><p>که خویشتن را به قرمز ملبس می‌سازی</p><p>و به زیور های زر می‌آرایی</p><p>و چشمان خود را به سرمه جلا می‌دهی</p><p>به یاد آور که خود را عبث زیبایی داده‌ای</p><p>به سبب آوازی در بیابان بی‌راه</p><p>و یارانت که تو را خوار شمرده‌اند</p><p><br></p><p>وای بر ما</p><p>زیرا که روز رو به زوال نهاده است</p><p>و سایه‌های عصر دراز می‌شوند</p><p>و هستی ما چون قفسی که پر از پرندگان باشد</p><p>از ناله‌های اسارت لبریز است</p><p>و در میان ما کسی نیست که بداند</p><p>که تا به کِی خواهد بود</p><p>موسم حصاد گذشت و تابستان تمام شد</p><p>و ما نجات نیافتیم</p><p>مانند فاخته برای انصاف می‌نالیم و نیست</p><p>انتظار نور می‌کشیم و اینک، ظلمت است</p><p><br></p><p>و تو ای نهر سرشار که نفس مهر تو را می‌راند</p><p>به سوی ما بیا</p><p>به سوی ما بیا</p><p>▨</p><p>فروغ فرخ‌زاد</p><p>ـــــــــــــ</p><p>پی‌نوشت اول: این قطعه، شعر و دکلمه فروغ فرخ‌زاد است در فیلم مستند «خانه سیاه است». فروغ در توضیح گفته که این شعر/تک‌گویی‌ها با الهام از عهد عتیق، سروده است.</p>","author_name":"Schahrouz Kabiri"}