{"version":"1.0","type":"rich","provider_name":"Acast","provider_url":"https://acast.com","height":250,"width":700,"html":"<iframe src=\"https://embed.acast.com/$/67b236158fcb78617500b8a5/682c1386b094367ed302ca5e?\" frameBorder=\"0\" width=\"700\" height=\"250\"></iframe>","title":"فریدون مشیری | دست‌هامان","thumbnail_width":200,"thumbnail_height":200,"thumbnail_url":"https://open-images.acast.com/shows/67b236158fcb78617500b8a5/1747719001568-67cb6ba8-cd74-47f8-ad5e-8eb2216b773a.jpeg?height=200","description":"<p>▨ نام شعر:دست هامان</p><p>▨ شاعر: فریدون مشیری</p><p>▨ با صدای: فریدون مشیری</p><p>▨ پالایش و تنظیم: شهروز</p><p>ـــــــــــــــــ</p><p>از دل و دیده گرامی‌تر هم</p><p>آیا هست؟</p><p>- دست،</p><p>آری، ز دل و دیده گرامی‌تر:</p><p>دست!</p><p>زین همه گوهر پیدا و نهان در تن و جان</p><p>بی‌گمان دست گرانقدرتر است</p><p>هر چه حاصل کنی از دنیا</p><p>دستاورد است</p><p>هر چه اسباب جهان باشد در روی زمین</p><p>دست دارد همه را زیرِ نگین</p><p>سلطنت را که شنیده‌ست چنین؟</p><p>شرف دست همین بس که نوشتن با اوست</p><p>خوش‌ترین مایهٔ دلبستگی من با اوست .</p><p>در فروبسته‌ترین دشواری</p><p>در گرانبارترین نومیدی</p><p>بارها بر سرخود بانگ زدم :</p><p>- هیچت ار نیست مخور خون جگر</p><p>دست که هست!</p><p>بیستون را یاد آر</p><p>دست‌هایت را بسپار به کار</p><p>کوه را چون پَر کاه از سر راهت بردار !</p><p>وه چه نیروی شگفت‌انگیزی است&nbsp;</p><p>دست‌هایی که به هم پیوسته است!</p><p>به یقین، هر که به هر جای، در آید از پای</p><p>دست‌هایش بسته است</p><p>دست در دستِ کسی</p><p>یعنی: پیوند دو جان</p><p>دست در دست کسی</p><p>یعنی: پیمان دو عشق</p><p>دست در دست کسی داری اگر</p><p>دانی، دست</p><p>چه سخن ها که بیان می کند از دوست به دوست</p><p>لحظه ای چند که از دست طبیب</p><p>گرمیِ مهر به پیشانی بیمار رسد</p><p>نوشداروی شفا بخش‌تر از داروی اوست</p><p>چون به رقص آیی و سرمست برافشانی دست</p><p>پرچم شادی و شوق است که افراشته‌ای</p><p>لشکر غم خورد از پرچم دست تو شکست</p><p>دست، گنجینه مهر و هنر است :</p><p>خواه بر پردهٔ ساز</p><p>خواه در گردنِ دوست</p><p>خواه بر چهرهٔ نقش</p><p>خواه بر دندهٔ چرخ</p><p>خواه بر دستهٔ داس</p><p>خواه در یاریِ نابینایی</p><p>خواه در ساختن فردایی</p><p>آنچه آتش به دلم می‌زند، اینک، هر دم</p><p>سرنوشت بشرست</p><p>داده با تلخی غم‌های دگر دست به هم !</p><p>بار این درد و دریغ است که ما</p><p>تیرهامان به هدف نیک رسیده است، ولی</p><p>دست هامان، نرسیده است به هم !</p><p>▨&nbsp;</p><p>فریدون مشیری</p><p>۱۳۲۹</p>","author_name":"Schahrouz Kabiri"}