{"version":"1.0","type":"rich","provider_name":"Acast","provider_url":"https://acast.com","height":250,"width":700,"html":"<iframe src=\"https://embed.acast.com/$/67b236158fcb78617500b8a5/67fa468110b3098e4a9eff93?\" frameBorder=\"0\" width=\"700\" height=\"250\"></iframe>","title":"مهدی اخوان ثالث |سگ‌ها و گرگ‌ها","thumbnail_width":200,"thumbnail_height":200,"thumbnail_url":"https://open-images.acast.com/shows/67b236158fcb78617500b8a5/1744455239666-8f3e5d3c-04a3-4780-9ebc-493ad7bd3b49.jpeg?height=200","description":"<p>▨ نام شعر: سگ‌ها و گرگ‌ها</p><p>▨ شاعر: مهدی اخوان ثالث</p><p>▨ با صدای: شاعر</p><p>▨ پالایش و تنظیم: شهروز</p><p>ـــــــــــــــــــــ</p><p>(راوی ـ بخش اول)</p><p>هوا سرد است و برف آهسته بارد</p><p>ز ابری ساکت و خاکستری رنگ</p><p>زمین را بارش ِ مثقال مثقال</p><p>فرستد پوشش ِ فرسنگ فرسنگ</p><p>سرود ِکلبه‌ی بی‌روزن ِ شب</p><p>سرود ِبرف و باران است امشب</p><p>ولی از زوزه‌های باد پیداست</p><p>که شب مهمان ِتوفان است امشب</p><p>دوان بر پرده‌های برف‌ها؛ باد</p><p>روان بر بال‌های باد؛ باران</p><p>درون کلبه‌ی بی‌روزن شب</p><p>شب ِتوفانی ِسرد ِزمستان</p><p>▨</p><p>(آواز سگ‌ها)</p><p>زمین سرد است و برف‌آلوده و تَر</p><p>هوا تاریک و توفان خشمناک است</p><p>کشد -مانند گرگان- باد، زوزه</p><p>ولی ما نیک‌بختان را چه باک است؟</p><p>کنار ِمطبخ ِ ارباب، آنجا</p><p>بر آن خاک اره‌های نرم خفتن</p><p>چه لذت‌بخش و مطبوع است، و آنگاه</p><p>عزیزم گفتم و جانم شنفتن</p><p>وز آن ته مانده‌های سفره خوردن</p><p>وگر آن هم نباشد استخوانی</p><p>چه عمر ِ راحتی، دنیای خوبی</p><p>چه ارباب ِ عزیز و مهربانی</p><p>ولی شلاق! این دیگر بلایی ست</p><p>بلی، اما تحمل کرد باید</p><p>درست است اینکه الحق دردناک است</p><p>ولی ارباب آخر رحمش آید</p><p>گذارد چون فروکش کرد خشمش</p><p>که سر بر کفش و بر پایش گذاریم</p><p>شمارد زخم‌هامان را و ما این</p><p>محبت را غنیمت می‌شماریم</p><p>▨</p><p>(راوی ـ بخش دوم)</p><p>خروشد باد و بارَد همچنان برف</p><p>ز سقف ِکلبه‌ی بی‌روزن ِشب</p><p>شب ِتوفانی ِسرد ِزمستان</p><p>زمستان ِسیاه ِمرگ‌مرکب</p><p>▨</p><p>(آواز گرگ‌ها)</p><p>زمین سرد است و برف‌آلوده و تَر</p><p>هوا تاریک و توفان خشمگین است</p><p>کشد -مانند سگ‌ها- باد، زوزه</p><p>زمین و آسمان با ما به کین است</p><p>شب و کولاک رعب‌انگیز و وحشی</p><p>شب و صحرای وحشتناک و سرما</p><p>بلای نیستی، سرمای پر سوز</p><p>حکومت می‌کند بر دشت و بر ما</p><p>نه ما را گوشه‌ی گرم کُنامی</p><p>شکاف کوهساری، سر پناهی</p><p>نه حتی جنگلی کوچک، که بتوان</p><p>در آن آسود بی‌تشویش، گاهی</p><p>دو دشمن در کمین ماست دایم</p><p>دو دشمن می‌دهد ما را شکنجه</p><p>برون؛ سرما، درون؛ این آتش ِجوع</p><p>که بر ارکان ِما افکنده پنجه</p><p>و اینک سومین دشمن که ناگاه</p><p>برون جست از کمین و حمله‌ور گشت</p><p>سلاح ِ آتشین ... بی رحم ... بی رحم</p><p>نه پای رفتن و نی جای ِ برگشت</p><p>بنوش ای برف! گل‌گون شو، برافروز</p><p>که این خون، خون ما بی‌خانمان‌هاست</p><p>که این خون، خون ِگرگان گرسنه‌ست</p><p>که این خون، خون فرزندان ِصحراست</p><p>درین سرما، گرسنه، زخم‌خورده</p><p>دویم آسیمه‌سر بر برف، چون باد</p><p>ولیکن عزت آزادگی را</p><p>نگهبانیم، آزادیم، آزاد</p><p>▨</p><p>مهدی اخوان ثالث</p><p>متخلص به م. امید</p>","author_name":"Schahrouz Kabiri"}