{"version":"1.0","type":"rich","provider_name":"Acast","provider_url":"https://acast.com","height":250,"width":700,"html":"<iframe src=\"https://embed.acast.com/$/67b236158fcb78617500b8a5/67b2df9e4d9bd1092c9d8049?\" frameBorder=\"0\" width=\"700\" height=\"250\"></iframe>","title":"سیمین بهبهانی | دوباره می‌سازمت وطن","thumbnail_width":200,"thumbnail_height":200,"thumbnail_url":"https://open-images.acast.com/shows/67b236158fcb78617500b8a5/1739775889107-3cee9aa4-d23e-4ead-b178-21ff6ff2af00.jpeg?height=200","description":"<p>▨ نام شعر: دوباره می‌سازمت وطن&nbsp;</p><p>▨ شاعر: سیمین بهبهانی</p><p>▨ با صدای: سیمین بهبهانی</p><p>▨ پالایش و تنظیم: شهروز</p><p>ـــــــــــــــــ</p><p>دوباره می‌سازمت وطن، اگرچه با خشت ِ جان خویش</p><p>ستون به سقف تو می‌زنم، اگرچه با استخوان خویش</p><p><br></p><p>دوباره می‌بویم از تو گُل، به میل نسل ِ جوان ِ تو</p><p>دوباره می‌شویم از تو خون، به سیل اشک ِ روان ِ خویش</p><p><br></p><p>دوباره، یک روز ِ روشنا، سیاهی از خانه می‌رود</p><p>به شعر خود رنگ می‌زنم، ز آبی آسمان خویش</p><p><br></p><p>کسی که «عظم رمیم*» را دوباره انشا کند به لطف</p><p>چو کوه می‌بخشدم شکوه، به عرصه‌ی امتحان خویش</p><p><br></p><p>اگر چه پیرم ولی هنوز، مجال تعلیم اگر بُوَد</p><p>جوانی آغاز می‌کنم&nbsp;کنار نوباوگان خویش</p><p><br></p><p>حدیث حب الوطن ز شوق، بدان روش ساز می‌کنم</p><p>که جان شود هر کلام دل، چو برگشایم دهان خویش</p><p><br></p><p>هنوز در سینه آتشی ، بجاست کز تاب شعله‌اش</p><p>گمان ندارم به کاهشی، ز گرمی دودمان خویش</p><p><br></p><p>دوباره می‌بخشی‌ام توان، اگر چه شعرم به خون نشست</p><p>دوباره می‌سازمت به جان، اگر چه بیش از توان خویش</p><p>ــــــــــــــ</p><p>* عظم رمیم: ( عظم + رمیم ) استخوان پوسیده</p><p>ــــــــــــــ</p><p>در این خوانش بیت معروف زیر موجود نبود:&nbsp;</p><p><br></p><p>اگر چه صد ساله مرده‌ام، به گور خود خواهم ایستاد</p><p>که بردَرَم قلب اهرمن، ز نعره‌ی آنچنان خویش</p>","author_name":"Schahrouz Kabiri"}