{"version":"1.0","type":"rich","provider_name":"Acast","provider_url":"https://acast.com","height":250,"width":700,"html":"<iframe src=\"https://embed.acast.com/$/67addfae9b1efd49026cead9/68ee21d406cd1a7c2373499f?\" frameBorder=\"0\" width=\"700\" height=\"250\"></iframe>","title":"امر ناآگاه و آزادی | محمدرضا اسمخانی؛ دکترای فلسفه علم","thumbnail_width":200,"thumbnail_height":200,"thumbnail_url":"https://open-images.acast.com/shows/67addfae9b1efd49026cead9/1760436292324-b0a26e78-b9f4-4a14-8a31-0ecd65bf84d2.jpeg?height=200","description":"<p>مسئله‌ی محوری در این سخنرانی نسبتِ امر ناآگاه با آزادی است. این‌که آیا پذیرش امر ناآگاه نفی و تهدیدکننده‌ی آزادی است یا فرصتی برای بازتعریف آن. گفتار در قالب دیالکتیکی از سه ایستگاه پیش می‌رود: فروید (تز)، سارتر (آنتی‌تز) و رورتی (سنتز).</p><p>در نگاه فروید، انسان در زنجیره‌ای علی گرفتار است، اما آگاهی از نیروهای ناآگاه می‌تواند او را از غل‌ و زنجیرهای درونی آزاد کند. او سازگارگراست؛ یعنی در جهانی علی، هنوز می‌توان از کنش آزاد سخن گفت. هرچه آگاهی از امر ناآگاه بیشتر شود، فرد مسئول‌تر و آزادتر می‌شود. خودشناسی نزد فروید عین آزادی است.</p><p><br></p><p>در میان‌پرده، دیویدسون و تفسیر مارشا کبل از فیزیکالیسم مطرح می‌شود. ذهن از نظر دیویدسون غیرقاعده‌مند است و رابطه‌ی علّی میان دلایل و کنش‌ها کامل و بسته نیست. کبل بر این اساس می‌گوید انتخاب آزاد توهم نیست، زیرا در این گشودگی میان ذهن و فیزیک، امکان آزادی پدید می‌آید.</p><p><br></p><p>در آنتی‌تز، سارتر با فروید درمی‌افتد. او امر ناآگاه را نفی می‌کند و آگاهی را عین آزادی می‌داند. انسان «محکوم به آزادی» است و هیچ گذشته یا علتی نمی‌تواند او را مقید کند. آزادی سارتری با مسئولیت درهم‌تنیده است؛ معنا از طرح‌افکنیِ سوژه به آینده زاده می‌شود.</p><p><br></p><p>در نهایت، در افق پسا‌مدرن، رورتی با چرخش زبانی جای آگاهی را به زبان می‌سپارد. خودشناسی دیگر کشف نیست، بلکه ساختن است؛ آزادی یعنی بازشناسی و بازتوصیف شاعرانه‌ی امور امکانی در زبان تازه. فروید در این افق، امکانی شاعرانه می‌شود برای خلق دوباره‌ی خود.</p><p><br></p><p>اسمخانی نتیجه می‌گیرد که پذیرش یا انکار امر ناآگاه و نوع تفسیر از آزادی، وابسته به مبنای متافیزیکی ماست؛ هر دستگاه فلسفی چون عینکی است که چیزی را مرئی و چیزی را پنهان می‌کند.</p><p><br></p><p><br></p><p>برگزار کننده سمپوزیوم: موسسه درمانی-آموزشی خانه مینا با همکاری دانشکده روان‌شناسی دانشگاه تهران، موسسه شهر فلسفه، و انجمن علمی دانشجویی روان‌شناسی دانشگاه تهران</p><p>https://www.instagram.com/madrese.mina?igsh=MWp4eGhoMDNrNXFpbA==</p><p><br></p><p>حامی «در راه جآن» جهت ضبط و انتشار این مجموعه از سخنرانی‌ها:</p><p>https://www.instagram.com/fourmindacademy?igsh=anJqcmJyeXRwMXdo</p><p><br></p><p>سخنران:</p><p>https://www.instagram.com/m.r.esmkhani?igsh=ZjMzejNvZmFkczk=</p><p>لینک پیج اینستاگرام «در راهِ جآن»:</p><p>https://www.instagram.com/the.way.of.jaan/</p><p>لینک اینستاگرام جآن:</p><p>https://www.instagram.com/jaan_ir/</p><p>لینک دانلود اپلیکیشن جآن:</p><p>https://jaan.ir/</p>","author_name":"The Way of Jaan"}